ไดอัลเกจ คืออะไร
ไดอัลเกจแปลงการเคลื่อนเชิงเส้นเล็ก ๆ เป็นการหมุนของเข็มบนหน้าปัดที่แบ่งสเกล มันไม่ได้วัดมิติสัมบูรณ์แบบที่คาลิปเปอร์ทำ แต่มี วัดว่าสิ่งหนึ่งเคลื่อนไปไกลแค่ไหน หรือผิวเบี่ยงจากอ้างอิงเท่าใด ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้มันเป็นเครื่องมาตรฐานสำหรับการหมุนเบี้ยว ความแบน และการจัดแนว
ความต่างนั้นสำคัญเพราะงานไดอัลเกจส่วนใหญ่เป็นการเปรียบเทียบ เครื่องถูกตั้งเทียบกับอ้างอิงหรือตำแหน่งระบุ และค่าที่อ่านคือการเบี่ยงจากมัน ปริมาณที่ถูกตัดสินจึงมักเป็นค่าเผื่อบนการเบี่ยงไม่ใช่ขนาด เพลาที่การหมุนเบี้ยวที่บ่งชี้อยู่ในแถบที่ระบุถูกยอมรับ ค่าที่อ่านเดียวกันจะไม่มีความหมายในฐานะเส้นผ่านศูนย์กลาง
ตัวเลขสามตัวตัดสินการเลือก ช่วงวัด ซึ่งต้องครอบการเคลื่อนที่คาดไว้โดยที่ก้านวัดไม่หมดระยะ การแบ่งสเกล ซึ่งกำหนดการเบี่ยงที่เล็กที่สุดที่อ่านได้อย่างเชื่อถือได้ และการยึด เพราะไดอัลเกจดีได้เท่ากับขาตั้งที่ถือมัน
ไดอัลเกจ วัดอย่างไร
ภายในตัวเรือน ชั้นวางฟันความละเอียดถูกตัดตามก้านวัดและขับชุดเฟืองเล็ตที่หมุนเข็ม เกียร์คูณการเคลื่อนเชิงเส้นเล็กให้เป็นเชิงมุมใหญ่ ซึ่งเป็นวิธีที่ระยะไม่กี่มิลลิเมตรถูกแสดงบนหน้าปัดที่ใหญ่พออ่าน ชุดเดียวกันยังขับเข็มที่สองซึ่งเล็กกว่าบนหน้าปัดวงใน คือตัวนับรอบ เพื่อให้ตามการหมุนของเข็มหลักได้มากกว่าหนึ่งรอบ
กลไกเป็นอุปกรณ์เปรียบเทียบไม่ใช่แบบสัมบูรณ์ และมันถูกตั้งศูนย์ที่ใดก็ได้ที่สะดวก วงแหวนที่พาการแบ่งสเกลสามารถหมุนได้เพื่อให้เครื่องหมายศูนย์มาอยู่ใต้เข็มที่ตำแหน่งอ้างอิง หลังจากนั้นค่าที่อ่านทุกค่าคือการเบี่ยง นั่นคือเหตุผลที่ไดอัลเกจไม่ต้องบ่งชี้มิติจริง มันต้องสม่ำเสมอตลอดระยะเดินและกลับมาที่ค่าที่อ่านเดิมเมื่อมันทำเช่นนั้น
เพราะเครื่องตอบสนองต่อการเคลื่อน การยึดจึงเป็นส่วนหนึ่งของการวัด ฐานแม่เหล็กหรือแขนแบบข้อต่อที่งอภายใต้แรงวัดยอมให้ตัวเรือนเครื่องเคลื่อน และค่าที่อ่านก็รวมการเคลื่อนนั้นเข้าไป ขาตั้งที่แข็ง ก้านวัดตั้งฉากกับผิว และแรงวัดต่ำพอที่จะไม่ทำให้ชิ้นงานเสียรูป คือเงื่อนไขที่ตัวเลขมีความหมายอย่างที่มันดูเหมือนหมายถึง
ตัวเลือกการกำหนดค่า
ข้อกำหนดส่วนใหญ่ถูกกำหนดโดยการตัดสินใจเหล่านี้ ไม่ใช่โดยชั้นความแม่นยำ แต่ละข้อจำกัดข้อถัดไป จึงต้องตัดสินตามลำดับ
| การกำหนดค่า | ตัวเลือกที่ต้องกำหนด | สิ่งที่กำหนดจริง ๆ |
| ช่วงวัด | ช่วงสั้นเช่น 0 ถึง 3 มม. หรือช่วงยาวเช่น 0 ถึง 50 มม. | ว่าการเคลื่อนที่ที่ตรวจถูกตามได้โดยไม่ทำให้ก้านวัดสุดระยะหรือไม่ และตัวเรือนต้องใหญ่แค่ไหนเพื่อบรรจุมัน |
| การแบ่งสเกล | โดยทั่วไป 0.01 มม. บนไดอัลเกจ หรือ 0.001 มม. บนไดอัลเกจความละเอียดสูง | การเบี่ยงที่เล็กที่สุดที่อ่านได้อย่างมั่นใจ และค่าเผื่อที่ตัดสินหยาบพอสำหรับหน้าปัด 0.01 มม. หรือไม่ |
| ตัวนับรอบ | เข็มที่สองที่บันทึกรอบเต็มของเข็มหลัก | ว่าระยะเดินที่ยาวกว่าหนึ่งรอบของเข็มอ่านได้หรือไม่เลย ซึ่งเหนือประมาณหนึ่งมิลลิเมตรมักต้องอ่าน |
| เส้นผ่านศูนย์กลางหน้าปัด | หน้าปัดเล็กสำหรับงานแคบ หน้าปัดใหญ่สำหรับอ่านจากระยะ | ความง่ายในการอ่านเข็มในตำแหน่งที่งานวางเครื่องไว้ ไม่ใช่ว่ามันแม่นแค่ไหน |
| ระยะเดินก้านวัดและแรงวัด | ระยะเดินที่มีเกินช่วง และแรงที่สปริงจ่าย | ว่าเครื่องไปถึงลักษณะที่ตรวจได้หรือไม่ และแรงเบาพอที่จะไม่ทำให้ชิ้นงานบางหรืออ่อนเสียรูปหรือไม่ |
| การยึดและจุดสัมผัส | ฐานแม่เหล็ก แขนแบบข้อต่อ หรือขายึดคงที่ พร้อมหัวสัมผัสหลายแบบ | ว่าตัวเรือนอยู่นิ่งขณะชิ้นงานเคลื่อนหรือไม่ ซึ่งกำหนดว่าค่าที่อ่านเป็นส่วนของการวัดเท่าใดและเป็นของขาตั้งเท่าใด |
| รูปแบบหัวสัมผัส | หัวแบบแบน แบบกลม หรือแบบลูกล้อ ในวัสดุต่างกัน | สิ่งที่เครื่องถูกวิ่งเทียบได้ ทั้งผิวแบน ผิวโค้ง หรือชิ้นงานที่หมุนซึ่งหัวต้องวิ่งตาม |
วิธีเลือก ไดอัลเกจ
| ปัจจัย | ทำไมจึงเป็นตัวกำหนดคำตอบ | วิธีกำหนดให้ชัดก่อนสอบถาม |
| สิ่งที่ถูกตัดสิน | การหมุนเบี้ยว ความแบน การจัดแนว และมิติตรง แต่ละอย่างวางความต้องการต่างกันต่อช่วงและระยะเดิน | อธิบายการตรวจ: การหมุนเบี้ยวของเพลา ความแบนของหน้า การจัดแนว หรือขนาด |
| ค่าเผื่อที่จะอ่าน | การแบ่งสเกลต้องละเอียดพอที่ค่าเผื่อจะถูกอ่านเป็นตัวเลขไม่ใช่ประมาณ | ให้ค่าเผื่อ เพื่อให้ตัดสินได้ว่าต้องแบ่ง 0.01 มม. หรือ 0.001 มม. |
| การเคลื่อนที่คาดไว้ | ช่วงต้องครอบการเบี่ยงโดยก้านวัดยังอยู่ในระยะเดิน | ให้การเบี่ยงที่ใหญ่ที่สุดที่คาดไว้ ไม่ใช่มิติระบุ |
| การเข้าถึงลักษณะ | หน้าปัดต้องมองเห็นและก้านวัดต้องไปถึงผิวได้ตั้งฉาก | อธิบายตำแหน่งของลักษณะและที่ว่างรอบมัน |
| การถือเครื่อง | การยึดกำหนดว่าตัวเรือนเคลื่อนภายใต้แรงวัดหรือไม่ | ระบุว่ามีขาตั้งอยู่แล้วหรือไม่ และแข็งพอจะเชื่อถือได้หรือไม่ |
| สภาพแวดล้อม | น้ำและฝุ่นเข้าถึงกลไกในงานเครื่องกลึงและงานโรงงาน | ระบุว่าต้องใช้เครื่องแบบผนึกหรือกันฝุ่นหรือไม่ |
| ต้องมีใบรับรองหรือไม่ | ใบรับรองการสอบเทียบที่สอบกลับได้เป็นสิ่งส่งมอบแยกจากเครื่อง | ระบุว่าค่าที่อ่านถูกพึ่งพาสำหรับแบบของลูกค้าและต้องสอบกลับได้หรือไม่ |
ถ้าข้อใดยังเปิดอยู่ ส่งสิ่งที่ทราบมา ใบเสนอราคาออกให้กับคำบรรยายงานได้ และปรับให้ละเอียดเมื่อช่องว่างถูกเติม
ทางเลือกที่ใกล้ที่สุด
ประเภทที่คำถามสำหรับ ไดอัลเกจ มักกลายเป็น และจุดที่การเลือกถูกตัดสินอย่างแท้จริง
| ทางเลือกที่ใกล้ที่สุด | สิ่งที่แยกมันออกจากไดอัลเกจ |
| คาลิปเปอร์ดิจิทัล | อ่านมิติสัมบูรณ์โดยตรงและวัดภายใน ภายนอก และความลึกได้ ซึ่งไดอัลเกจทำไม่ได้ ที่ใดข้อกำหนดคือขนาดของลักษณะไม่ใช่การเคลื่อนหรือการเบี่ยงของมัน คาลิปเปอร์คือเครื่องและไดอัลเกจไม่มีบทบาท |
| ไมโครมิเตอร์ | วัดมิติเดียวด้วยสกรูที่ความละเอียดละเอียด และเป็นเครื่องสำหรับขนาดที่รักษาด้วยค่าเผื่อแน่น พวกมันถูกอ่านเทียบกับสเกลสัมบูรณ์ไม่ใช่ตั้งศูนย์กับอ้างอิง จึงตอบคำถามต่างจากที่ไดอัลเกจถูกใช้ตอบ |
| เกจวัด | รวมไดอัลเกจในบทบาทเปรียบเทียบพร้อมขาตั้ง ฟิกซ์เจอร์ และหัวสัมผัสที่ทำให้การวัดเปรียบเทียบทำซ้ำได้ ที่ใดคำถามคือวิธีถือและนำเสนอชิ้นงานไม่ใช่ซื้อไดอัลเกจตัวใด เกจคือคำตอบที่กว้างกว่า |
| เครื่องวัดความลึก | อ้างกับผิวและอ่านระยะไปยังลักษณะที่อยู่ใต้มัน ไดอัลเกจถูกกดเข้าบริการนั้นได้ด้วยฐานที่เหมาะ แต่เครื่องวัดความลึกที่สร้างมาเฉพาะนำเสนอค่าที่อ่านและอ้างอิงในเครื่องเดียว |
ความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดในที่นี้คือเลือกจากช่วงวัดอย่างเดียว ไดอัลเกจที่ครอบการเคลื่อนได้แต่นั่งบนขาตั้งที่งอ รายงานขาตั้งไม่ใช่งาน
สิ่งที่ควรระบุในคำถาม
คำตอบแรกเป็นใบเสนอราคาได้เลยแทนที่จะเป็นชุดคำถาม หากคำถามมีข้อมูลเหล่านี้ เมื่อไม่ทราบตัวเลข ให้ส่งคำอธิบายงาน แล้วเราจะยืนยันว่าสื่อถึงอะไร
- การตรวจที่จะทำ: การหมุนเบี้ยว ความแบน การจัดแนว หรือมิติตรง
- ค่าเผื่อที่ต้องอ่าน และด้วยเหตุนั้นการแบ่งสเกลที่ต้องการ
- การเบี่ยงที่ใหญ่ที่สุดที่คาดไว้ เพื่อให้กำหนดช่วงได้
- ตำแหน่งของลักษณะและที่ว่างที่เครื่องมี
- มีขาตั้งหรือฟิกซ์เจอร์อยู่แล้วหรือไม่ และแข็งแค่ไหน
- สภาพแวดล้อม และต้องใช้เครื่องแบบผนึกหรือกันฝุ่นหรือไม่
- ต้องออกใบรับรองการสอบเทียบที่สอบกลับได้หรือไม่
- จำนวน ท่าเรือปลายทาง และวันที่ต้องการรับของ