เครื่องมือวัดสำหรับโรงไฟฟ้าและการวัด

สิ่งที่ภาคนี้ต้องวัด

โรงไฟฟ้าคือสมดุลความร้อนที่ติดตั้งเครื่องมือวัดไว้กับตัว แทบทุกอย่างที่วัดที่นั่นมีอยู่เพื่อยืนยันว่าใส่พลังงานเข้าไปเท่าไร ได้ออกมาเท่าไร และส่วนต่างหายไปไหน การไหลของไอน้ำ การไหลของน้ำป้อน ความดัน และอุณหภูมิ จึงถูกวัดอย่างระมัดระวังมากกว่าปริมาณเดียวกันในโรงงานกระบวนการทั่วไป

ภาคส่วนนี้ยังอัดสภาวะที่ต่างกันอย่างมากไว้ในโรงงานเดียว หม้อไอน้ำต้องทนทั้งอุณหภูมิและความดันสูง พร้อมกับเคมีของน้ำที่ต้องควบคุมเพื่อปกป้องโลหะ ห้องกังหันต้องการการวัดการสั่นสะเทือน ความเร็วรอบ และอุณหภูมิโลหะ ที่ทนต่อการเปลี่ยนสภาวะชั่วขณะอย่างรวดเร็วได้ วงจรน้ำหล่อเย็นต้องจัดการกับท่อขนาดใหญ่ น้ำสกปรก และต้องการตัวเลขการไหลที่เชื่อถือได้มากกว่าตัวเลขที่แม่นยำ ข้อกำหนดชุดเดียวไม่ครอบคลุมทั้งสามอย่าง และการนำข้อกำหนดชุดเดียวไปใช้ทั่วทั้งโรงงานคือวิธีที่ทำให้เครื่องมือวัดถูกกำหนดเกินความจำเป็นหรือไม่เหมาะสม

ไอน้ำคือการวัดที่ทำให้ผู้ซื้อประหลาดใจบ่อยที่สุด ไอน้ำร้อน อัดตัวได้ และเปลี่ยนสถานะ ดังนั้นค่าอ่านเชิงปริมาตรจึงไม่มีความหมายหากไม่มีความดันและอุณหภูมิของท่อประกอบอยู่ และการชดเชยนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการวัด ไม่ใช่การปรับแต่งที่เพิ่มเข้ามาทีหลัง การกำหนดว่าใครจะเป็นผู้ทำการชดเชย เช่น เครื่องส่งสัญญาณ เครื่องคำนวณการไหล หรือระบบควบคุม ควรตกลงให้เรียบร้อยก่อนเลือกเครื่องมือวัด

ตำแหน่งของเครื่องมือ

เครื่องมือวัดที่ใช้ในภาคนี้

ตัวเลือกใดในรายการนี้เหมาะสมขึ้นอยู่กับหน่วยผลิต ภาระงาน และมาตรฐานที่การติดตั้งปฏิบัติตาม การวัดเชิงป้องกันในภาคส่วนนี้มักมีข้อกำหนดเรื่องช่องสำรองของตนเอง

วิธีระบุข้อกำหนดสำหรับ โรงไฟฟ้า

1. การชดเชยไอน้ำ ต้องระบุไว้ ไม่ใช่สันนิษฐาน ตัวเลขไอน้ำเชิงปริมาตรที่ไม่มีความดันและอุณหภูมิของท่อประกอบอยู่ ไม่ใช่ตัวเลขที่การคำนวณประสิทธิภาพใช้ โปรดระบุว่าเครื่องส่งสัญญาณ เครื่องคำนวณการไหล หรือระบบควบคุม เป็นผู้ทำการชดเชย
2. สภาวะที่จุดต่อ ไม่ใช่สภาวะตามที่กำหนด ไอน้ำที่อุณหภูมิสูงและคอนเดนเสทเป็นปัญหาการวัดที่ต่างกันแม้ตัวกลางตามชื่อจะเหมือนกัน และท่อนำหรือซีลจะตามมาจากอุณหภูมิที่จุดต่อนั้น
3. การวัดนั้นเป็นมาตรการป้องกันหรือไม่ การป้องกันระดับในดรัม ความเร็วเกิน และการสั่นสะเทือน มักต้องการความเป็นอิสระจากระบบควบคุมและบางครั้งต้องการช่องสำรอง และข้อกำหนดนั้นมาจากมาตรฐานของโรงงาน ไม่ใช่จากเครื่องมือวัด
4. เคมีของน้ำในฐานะภาระงานเชิงป้องกัน ค่าการนำไฟฟ้า pH และออกซิเจนละลายน้ำถูกวัดเพื่อปกป้องหม้อไอน้ำและกังหัน ข้อกำหนดจึงตามมาจากระบบบำบัดน้ำ ไม่ใช่จากกระบวนการ
5. การวัดสุญญากาศ ซึ่งปรากฏเฉพาะในภาคส่วนนี้ และต้องใช้เครื่องมือวัดที่ได้ระดับสำหรับงานนี้ ไม่ใช่เครื่องส่งสัญญาณความดันมาตรฐานที่นำไปใช้นอกขอบเขตงานที่ออกแบบไว้
6. ท่อขนาดใหญ่ในงานน้ำหล่อเย็น ซึ่งการเลือกมักขับเคลื่อนด้วยตัวท่อและด้วยว่าสามารถเปิดท่อได้หรือไม่ มากกว่าด้วยความแม่นยำ
7. ภาระผูกพันการรายงานการปล่อยมลพิษ ซึ่งกำหนดวิธีวัด เครื่องวิเคราะห์ และบันทึก สำหรับการวัดก๊าซไอเสีย และต้องอยู่ในตอนสอบถามก่อนเลือกเครื่องมือวัด
8. สภาวะที่หน้างาน: อุณหภูมิแวดล้อม ฝุ่น การสั่นสะเทือน และแบบจำแนกพื้นที่รอบงานจัดการเชื้อเพลิงและการหล่อเย็นเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ทั้งหมดมีผลต่อการเลือกตัวเรือนมากกว่าต่อเซ็นเซอร์

มาตรฐานและการอนุมัติที่อาจใช้

• มาตรฐานอุปกรณ์รับความดันและหม้อไอน้ำที่โครงการใช้ ซึ่งครอบงำขอบเขตความดันและวัสดุ มากกว่าอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
• ภาระผูกพันการตรวจวัดมลพิษ ในกรณีที่ต้องรายงานค่าที่วัดต่อหน่วยงาน และวิธีวัดถูกกำหนดตายตัว ไม่ใช่เลือกเอง
• ระบบการรับรองสำหรับพื้นที่อันตรายของพื้นที่จัดการเชื้อเพลิงและของระบบหล่อเย็นเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ซึ่งโรงงานอาจต้องมี
• ข้อกำหนดด้านความปลอดภัยเชิงหน้าที่สำหรับการวัดเชิงป้องกัน เช่น ระดับในดรัมและความเร็วเกิน ซึ่งโดยปกติมาจากมาตรฐานของโรงงาน ไม่ใช่จากเครื่องมือวัด
• เราอธิบายถึงข้อกำหนดที่โรงงานอาจต้องปฏิบัติตาม เราไม่กล่าวอ้างว่าได้รับการรับรองสำหรับสินค้าใด เว้นแต่จะได้รับเอกสารรับรองมาให้เราแล้ว และหากยังไม่ได้รับ หน้าสินค้าจะระบุไว้เช่นกัน

การใช้งานในภาคนี้

• การติดตามคุณภาพน้ำ
• แท่นทดสอบและสอบเทียบอุตสาหกรรม
• การทดสอบประสิทธิภาพพลังงาน