วิธีเลือกเครื่องวัดกำลังไฟฟ้าดิจิทัลสำหรับการทดสอบไฟฟ้า

1. กำหนดการวัดก่อนเลือกเครื่องมือ

จดปริมาณที่รายงานการทดสอบต้องมี การทดสอบพารามิเตอร์ไฟฟ้ามักต้องการแรงดันไฟฟ้า กระแสไฟฟ้า กำลังไฟฟ้าจริงเป็นวัตต์ ตัวประกอบกำลัง และความถี่ โดยเพิ่มกำลังไฟฟ้าปรากฏและกำลังไฟฟ้ารีแอกทีฟเมื่อโหลดไม่ใช่ตัวต้านทานล้วน ต้องมีการสะสมพลังงานและเวลาที่ผ่านไปเมื่อการทดสอบมีหัวข้อเป็นการใช้พลังงานในหนึ่งรอบ

รายการนี้สำคัญเพราะเครื่องมือที่แสดงกำลังไฟฟ้าขณะหนึ่งไม่ได้สะสมพลังงานเสมอไป หากรายงานต้องการค่ากิโลวัตต์ชั่วโมง ต้องยืนยันฟังก์ชันสะสมพลังงาน แทนที่จะถือว่ามี

• แรงดันไฟฟ้าและกระแสไฟฟ้า - ปริมาณหลักสองอย่างที่ค่าอื่นทั้งหมดได้มาจากสองอย่างนี้
• กำลังไฟฟ้าจริงเป็นวัตต์ พร้อมกำลังไฟฟ้าปรากฏและกำลังไฟฟ้ารีแอกทีฟเมื่อโหลดไม่ใช่ตัวต้านทาน
• ตัวประกอบกำลัง อัตราส่วนที่บ่งชี้ว่าโหลดห่างจากค่าหนึ่งเพียงใด
• ความถี่ และการสะสมพลังงานกับเวลาที่ผ่านไปเมื่อวัดการใช้พลังงาน
• ฟังก์ชันค่าสูงสุดหรือคงค่าเมื่อการทดสอบรวมพฤติกรรมกระแสเริ่มหรือค่าสูงสุด

2. กำหนดชั้นความแม่นยำ และหาว่าอ้างอิงกับอะไร

ค่าความแม่นยำไม่มีความหมายหากไม่มีมาตรฐานรองรับและเงื่อนไขที่ใช้ เครื่องมือที่ระบุว่าชั้นความแม่นยำ 0.2 กับเครื่องมือที่ระบุว่าบวกหรือลบ 0.2 เปอร์เซ็นต์ ไม่ใช่ข้อเรียกร้องเดียวกันโดยอัตโนมัติ เพราะแบบแรกอ้างอิงชั้นที่นิยามในมาตรฐาน และแบบที่สองเป็นขีดจำกัดข้อผิดพลาดที่ต้องระบุสิ่งที่อ้างอิง - การอ่าน ค่าเต็มสเกล หรือช่วง

เมื่อพิจารณาพิกัดความเผื่อ กฎการทำงานคือเครื่องมือวัดควรแม่นยำกว่าพิกัดความเผื่อหลายเท่า การทดสอบผลิตภัณฑ์ที่มีพิกัดความเผื่อ 5 เปอร์เซ็นต์ด้วยเครื่องวัดที่มีข้อผิดพลาด 1 เปอร์เซ็นต์ เหลือระยะขอบน้อยมากเมื่อรวมความไม่แน่นอนของเครื่องวัดไว้ในผลที่รายงาน

3. ตรวจช่วงล่าง ไม่ใช่ค่าสูงสุด

ช่วงสูงสุดที่กว้างเป็นข้อได้เปรียบทางการตลาดและเป็นภาระทางเทคนิค เครื่องมือที่ครอบคลุมอัตราส่วนกว้างมากมักแลกความละเอียดที่ช่วงล่างเพื่อให้ได้มา และช่วงล่างคือที่ที่งานทดสอบสมัยใหม่เกิดขึ้นจริง: การใช้ไฟสแตนด์บาย การสูญเสียไม่มีโหลด และกระแสขณะพัก ล้วนวัดที่เศษเสี้ยวเล็กของค่าสูงสุดของเครื่องมือ

สำหรับการทดสอบแหล่งจ่ายไฟโดยเฉพาะ ค่าสแตนด์บายและค่าโหลดเต็มมักรายงานจากการตั้งค่าทดสอบเดียวกัน สิ่งนี้สร้างข้อเรียกร้องที่ขัดกันสองข้อกับเครื่องมือเดียว ซึ่งเป็นเหตุผลที่กระแสต่ำสุดที่วัดได้สมควรได้รับความสนใจเท่ากับค่าสูงสุด

• ยืนยันกระแสต่ำสุดที่เครื่องมือแยกได้ ขณะยังคงความแม่นยำที่ระบุ
• ตรวจว่าเครื่องมือสลับช่วงอัตโนมัติหรือไม่ และค่าที่อ่านเป็นอย่างไรเมื่อสลับช่วง
• เมื่อวัดเอาต์พุต DC บนอะแดปเตอร์ ยืนยันว่าเครื่องมือรับอินพุต DC เช่นเดียวกับ AC

4. ยืนยันว่าหลักการวัดเหมาะกับรูปคลื่น

แรงดันไฟฟ้าและกระแสไฟฟ้าบนแหล่งจ่ายแบบสวิตชิ่งและโหลดควบคุมเฟสไม่เป็นไซน์ เครื่องมือแบบ RMS ที่แท้จริงสะท้อนผลความร้อนจริงของรูปคลื่น ส่วนเครื่องมือแบบวัดค่าเฉลี่ยปรับเทียบสำหรับคลื่นไซน์และจะรายงานต่ำกว่าจริงบนสัญญาณที่เพี้ยน

เมื่อโหลดเป็นไดรฟ์ปรับความถี่ แบนด์วิดท์กลายเป็นข้อกำหนดที่ชี้ขาด เครื่องมือที่อินทิเกรตในช่วงยาวกว่ารอบสลับของไดรฟ์ให้ค่าที่มั่นคงแต่ผิดอย่างเป็นระบบ และข้อผิดพลาดเพิ่มขึ้นเมื่อเอาต์พุตเพี้ยนมากขึ้น

5. จับคู่อินเทอร์เฟซกับวิธีใช้ผลลัพธ์

ค่าที่อ่านต้องคัดลอกด้วยมือจะถูกคัดลอกผิดในที่สุด หากผลลัพธ์ป้อนรายงานการทดสอบ บันทึกคุณภาพ หรือฐานข้อมูลการผลิต อินเทอร์เฟซการสื่อสารเป็นข้อกำหนด ไม่ใช่ส่วนเสริมตามตัวเลือก

6. ยืนยันข้อเท็จจริงเชิงกลและการติดตั้ง

เครื่องมือแบบตั้งโต๊ะและแบบติดตั้งบนแผงเป็นผลิตภัณฑ์ต่างกันแม้อิเล็กทรอนิกส์เหมือนกัน ยืนยันขนาด ช่องเจาะแผงหากต้องติดตั้งในคอนโซล แรงดันไฟฟ้าจ่ายที่มีจริงที่สถานีทดสอบ และว่าจะใช้งานบนโต๊ะหรือยึดเข้ากับอุปกรณ์

ควรยืนยันด้วยว่าเครื่องมือต่อสายเข้ากับการตั้งค่าทดสอบอย่างไร เครื่องวัดที่วัดโหลดและแหล่งจ่ายผ่านคู่ขั้วต่อแยกกันถูกใช้ต่างจากเครื่องที่ให้กระแสโหลดผ่านเครื่องมือ และควรเข้าใจแผนภาพการเดินสายก่อนสร้างแท่นทดสอบ ไม่ใช่หลังจากนั้น