Większość mierników mocy na rynku mierzy te same kilka wielkości, więc porównanie specyfikacji rzadko je rozdziela. Tym, co je rzeczywiście różni, jest zachowanie na krańcach zakresu oraz to, czy wartość dokładności z karty katalogowej odnosi się do pomiaru, który zamierzasz wykonać.
Poniższa sekwencja pozwala uniknąć częstego wyniku: kupna miernika, który mierzy wszystko poza wartością wymaganą przez raport z badań.
1. Zdefiniuj pomiary przed wyborem przyrządu
Zapisz wielkości, które musi zawierać raport z badań. Badanie parametrów elektrycznych zwykle wymaga napięcia, prądu, mocy czynnej w watach, współczynnika mocy i częstotliwości, a przy obciążeniu nieczysto rezystancyjnym dochodzą moc pozorna i moc bierna. Gromadzenie energii i czas, który upłynął, są potrzebne zawsze wtedy, gdy przedmiotem badania jest zużycie w cyklu.
Ta lista ma znaczenie, ponieważ przyrządy wyświetlające moc chwilową nie muszą całkować energii. Jeśli raport wymaga wartości w kilowatogodzinach, funkcję gromadzenia trzeba potwierdzić, a nie zakładać.
- Napięcie i prąd - dwie wielkości podstawowe, z których wyprowadzane są wszystkie pozostałe wartości.
- Moc czynna w watach, a przy obciążeniu nierezystancyjnym dodatkowo moc pozorna i bierna.
- Współczynnik mocy - stosunek, który pokazuje, jak bardzo obciążenie odbiega od jedności.
- Częstotliwość oraz gromadzenie energii z czasem, który upłynął, gdy mierzone jest zużycie.
- Funkcje maksimum lub zatrzymania wartości, gdy część badania stanowi zachowanie przy włączeniu lub wartość szczytowa.
2. Ustal klasę dokładności i dowiedz się, do czego się odnosi
Wartość dokładności jest bez znaczenia bez normy, na której się opiera, i warunków, w których obowiązuje. Przyrząd o klasie dokładności 0,2 i przyrząd o dokładności plus minus 0,2 procent to nie automatycznie to samo twierdzenie: pierwszy odnosi się do klasy zdefiniowanej w normie, a drugi jest granicą błędu, która musi podać swoje odniesienie - odczyt, pełną skalę lub rozpiętość zakresu.
Gdy ocenia się tolerancję, reguła robocza mówi, że przyrząd pomiarowy powinien być kilkakrotnie dokładniejszy niż sama tolerancja. Badanie produktu o tolerancji pięciu procent miernikiem o błędzie jednego procenta pozostawia bardzo mały zapas, gdy niepewność miernika zostanie wliczona do raportowanego wyniku.
3. Sprawdź dolny kraniec, a nie maksimum
Szeroki maksymalny zakres to zaleta marketingowa i obciążenie techniczne. Przyrządy obejmujące bardzo duży stosunek zwykle osiągają to kosztem rozdzielczości na dolnym krańcu zakresu, a właśnie tam faktycznie odbywa się współczesna praca badawcza: zużycie w trybie czuwania, straty w stanie jałowym i prąd spoczynkowy mierzy się na małym ułamku maksimum przyrządu.
Szczególnie w badaniach zasilaczy wartość w trybie czuwania i wartość przy pełnym obciążeniu są zwykle raportowane z tego samego układu badawczego. Nakłada to na jeden przyrząd dwa sprzeczne wymagania, dlatego minimalny mierzalny prąd zasługuje na tyle samo uwagi co maksymalny.
- Potwierdź minimalny prąd, który przyrząd potrafi rozróżnić, zachowując podaną dokładność.
- Sprawdź, czy przyrząd przełącza zakres automatycznie i jak odczyt zachowuje się przy zmianie zakresu.
- Jeśli mierzone jest wyjście DC adaptera, potwierdź, że przyrząd przyjmuje wejście DC oraz AC.
4. Potwierdź, że zasada pomiarowa odpowiada przebiegowi
Napięcie i prąd w zasilaczach impulsowych oraz w obciążeniach sterowanych fazowo nie są sinusoidalne. Przyrząd true-RMS odzwierciedla rzeczywisty efekt cieplny przebiegu; przyrząd mierzący wartość średnią jest kalibrowany dla sinusoid i zaniży wynik przy zniekształconym sygnale.
Gdy obciążeniem jest napęd o zmiennej częstotliwości, decydującą specyfikacją staje się pasmo przenoszenia. Przyrząd całkujący przez okres dłuższy niż cykl przełączania napędu daje stabilny, lecz systematycznie błędny odczyt, a błąd rośnie wraz ze wzrostem zniekształcenia wyjścia.
5. Dopasuj interfejs do sposobu wykorzystania wyniku
Odczyt, który trzeba przepisać ręcznie, prędzej czy później zostanie przepisany błędnie. Jeśli wyniki zasilają raport z badań, zapis jakości lub bazę danych produkcyjnych, interfejs komunikacyjny jest wymaganiem, a nie opcjonalnym dodatkiem.
| Interfejs | Gdzie to pasuje |
|---|---|
| RS232 | Połączenie punkt-punkt z komputerem lub kontrolerem badawczym. Często standardowy interfejs w miernikach mocy na stanowisku. |
| RS485 | Wielopunktowa magistrala szeregowa, odpowiednia tam, gdzie kilka przyrządów dzieli jeden przewód lub odległość jest duża. |
| Modbus RTU | Protokół szeregowy, który można przenosić przez RS232 lub RS485, pozwalając systemowi nadrzędnemu zaadresować i odczytać przyrząd. |
| Wyjście przekaźnikowe lub alarmowe | Styk przełączny sterowany wartością graniczną, używany do sygnalizacji zaliczenia lub odrzucenia bez oprogramowania. |
6. Ustal fakty mechaniczne i montażowe
Przyrządy stołowe i przyrządy do montażu panelowego to różne produkty, nawet gdy elektronika jest identyczna. Potwierdź wymiary, wycięcie w panelu, jeśli urządzenie ma być zamontowane w konsoli, napięcie zasilania faktycznie dostępne na stanowisku badawczym oraz to, czy urządzenie będzie obsługiwane na stole, czy zamocowane w sprzęcie.
Warto też potwierdzić, jak przyrząd jest podłączony do układu badawczego. Miernik, który mierzy obciążenie i źródło przez osobne pary zacisków, używa się inaczej niż taki, który przepuszcza prąd obciążenia przez przyrząd; schemat połączeń należy zrozumieć przed zbudowaniem stanowiska, a nie po.