Dalgıç Seviye Transmitteri

Bir dalgıç seviye transmitteri, bir seviye sorusunun doğrudan cevabıdır ve kapdan en az şeyi isteyen cevaptır. Prob kablosunun ucunda sıvıya bırakılır ve okunur; düzenlenecek bir montaj, ayarlanacak bir hizalama ve açık tutulacak bir yol yoktur. Bunun yerine bilinen ve kararlı bir yoğunluk ile içine bırakılabilecek bir kap ister.

Aynı zamanda, yüzeyin ne yaptığının umursanmadığı üç ortak seviye teknolojisi içinde de odur; bir toplama çukurunun, bir drenaj çukurunun ve bir nehir ölçüm noktasının cihazı yapan şey budur.

Seviye nasıl elde edilir

Ölçüm, kabın tabanındaki basınçtır. Bir sıvı sütunu tabanında, derinliğiyle, sıvının yoğunluğuyla ve yerçekimiyle orantılı olarak artan bir basınç uygular; dolayısıyla tabana oturan bir sensör seviyeyi doğrudan izleyen bir basıncı görür. Transmitter, ortama ait yoğunluk kendisine bildirildiğinde bu basıncı seviyeye çevirir.

Bu tek cümle, tipin hem gücünü hem zayıflığını içerir. Gücü, basıncın köpüğe, buhara, yoğuşmaya, çalkan bir yüzeye ve temassız bir cihazı zorlayan başka her şeye kayıtsız olmasıdır. Zayıflığı, çevrimin yoğunluğa dayanmasıdır; dolayısıyla bildirilen seviye, yalnızca varsayılan yoğunluk kadardır. Bazen su bazen proses sıvısı tutan bir tank, ya da yoğunluğu sıcaklıkla hareket eden bir sıvı, tek bir basınç okumasından iki farklı seviye verir.

Havalandırmalı kablo ne yapar

Probun bir şeye referanslanması gerekir ve referanslandığı şey atmosferdir. Kablo içindeki bir tüp, algılama elemanından bara kadar gider ve orada atmosfere açık bırakılır; böylece ölçüm mutlak bir basınç değil bir manometrik basınç olur. Bu olmadan cihaz, sıvının derinliğiyle birlikte kabın üst boşluğunun basıncını da okur ve okuma barometreyle birlikte hareket ederdi.

Bu, kabloyu cihazın bir parçası yapar; aksesuar değil. Kaynağın kabloyu aralığa eşleşen bir boyda vermesinin ve havalandırma tüpünün montaj sırasında korunmaya değer olmasının nedeni de budur. Bükülmüş, sıkışmış veya su dolmuş bir tüp, cihazda görünür olmayan nedenlerle kayan bir seviye okuması üretir, ve arıza biçimlerinden birkaçı montajcı tarafından sürece değil tesise sokulandır.

Aralığın ve biçimin seçimi

Aralık, ölçülecek derinlikten seçilir, ve yararlı test maksimum derinlik değil normal seviyedir: görevden çok geniş bir aralık, cihazın ölçüm açıklığının yalnızca bir kesrini kullanır ve parası ödenmiş bir çözünürlüğü verir. Kaynak bir metreden on metreye standart aralıklar sunuyor; akım çıkışlı biçim 100 m’ye, özel bir yapı ise 500 m’ye kadar mevcut.

Prob sonra ortama göre eşleştirilir. Standart ıslanan malzemeler, kauçuk bir kablo üzerinde 316L bir diyafram ve 304 paslanmaz çelik bir gövde; bu su, atık su ve yağlara uygun. Ortam bunlara saldıracağı yerde kaynak bir korozyon dayanımlı sürüm sunuyor ve sıcaklık standart sınırın üstüne çıkacağı yerde bir yüksek sıcaklık sürümü. Prob sürekli ıslak kalacağı için bu uygunluk sorusu aralıktan ve doğruluktan önce belirlenir, sonra değil.

Montaj ve okumayı durağan tutmak

Kaynak probu sabitlemenin üç yolunu veriyor ve aralarındaki seçim cihazın değil suyun meselesidir. Doğrudan daldırma durgun ve temiz sıvıya uyar: prob tabanın hemen üstüne bırakılır ve kablo yüzeyin üstünde sabitlenir. Kirli veya hızlı hareket eden bir toplama çukurunda cevap bir delikli sakinleştirme borusudur; açıklıkları katı maddelerden korur ve dalgalarla hız etkisini kaldırır. Üçüncüsü, tabanda delikli bir sabitleme bloğudur, ki probu oynatabilecek kadar güçlü bir akış için gereklidir; çünkü dikey ve durağan olmayan bir prob üzerindeki sıvının basıncını okumaz.

Bu tip için pratik olan kaygı da budur. Seviyeyle değil akışla hareket eden bir okuma, genellikle probun üzerine boşalan bir giriş noktasıdır, ve kaynak bunun için üç belirli çare veriyor: akış damlalara dağılsın diye girişin şekillendirilmesi, su enerjisini havada harcasın diye girişin yukarı çevrilmesi, veya probun bir delikli boru içinde korunması.

Ölçüm sınırları ve seçim değerlendirmeleri

Sınırlar prensipten gelir. Tek bir manometrik transmitter kapalı veya basınçlı bir kapta kullanılamaz; çünkü karşılaştırılacak bir atmosfer yoktur ve üst boşluk basıncı okumaya eklenirdi - cevap orada bir diferansiyel düzendir. Okuma yalnızca varsayılan yoğunluk kadardır, ki bu birden çok ürün tutan bir tankta önemlidir. Ve prob, tüm yaşamı boyunca ortamla uyumlu olmalıdır; çünkü ara sıra değil sürekli daldırılmıştır.

Kaynak ayrıca birkaç sayıyı açıkta bırakıyor. Hizmet sıcaklığı aynı belgede iki farklı şekilde veriliyor: tabloda -10 ile 40 °C, sipariş kartlarında -20 ile 40 °C. Doğruluk bir yerde bir sınıf, ötekinde bir çözünürlük yüzdesi olarak veriliyor, ki bunlar ayrı büyüklüklerdir. Aşırı yük derecesi bir süre olmadan bir yüzde olarak veriliyor. Ve kontrol cihazının çıkışları dört röle olarak belirtiliyor; bir analog veya haberleşme çıkışı verilmiyor.

Sipariş

Cevabı belirleyen kalemler şunlardır: ortam, yoğunluğu ve ikisinden birinin değişip değişmediği; maksimum derinlik ve hizmetteki en düşük ile en yüksek seviye; kabın atmosfere açık olup olmadığı; ıslanan malzemelerin kimyasal uygunluğu ve probun karşılaşacağı temizleme maddeleri; ortam ile malzemenin sıcaklığı, çalışma ve uç değerleriyle; aralık ve kablo uzunluğu, ki birlikte sipariş edilir; gereken çıkış ve onu kimin okuyacağı; tesisatın yalnızca ölçüp ölçmediği ya da bir pompayı veya alarmı da sürüp sürmediği; ve kablonun nasıl döşenip rakorlanacağı. Bir kap tanımıyla ortam, kapsayan bir teklif için yeterlidir. Miktar, varış limanı ve istenen teslim tarihi talebi tamamlar.