Cyfrowy miernik poziomu dźwięku

Miernik poziomu dźwięku zamienia zmiany ciśnienia powietrza na liczbę w decybelach, a sam przyrząd jest najmniej skomplikowaną częścią tego zadania. O tym, czy liczba coś znaczy, decydują wybory dokonane wokół niej: ważenie częstotliwościowe, ważenie czasowe, klasa dokładności i to, czy pomiar musi być uśredniony w okresie. Te wybory rozdzielają od siebie pięć konfiguracji tego zakresu.

Co mierzy

Przyrząd podaje poziom ciśnienia akustycznego, który jest skalą logarytmiczną, a nie liniową , zmiana o kilka jednostek oznacza istotną zmianę energii akustycznej, a dwa źródła o równym poziomie podnoszą razem wartość całkowitą o niewielki stały przyrost, a nie dwukrotnie. Dlatego kontrola hałasu to rzadko kwestia niewielkiej regulacji, a zwykle kwestia usunięcia źródła dominującego.

W konfiguracjach całkujących podaje również równoważny poziom ciągły, wyrażający zmienny dźwięk jako poziom stały zawierający tę samą energię w tym samym okresie. To wielkość, wokół której pisze się większość kryteriów zawodniczych i środowiskowych, i powód, dla którego przyrząd podstawowy i przyrząd całkujący nie są zamienne w pracy ocennej. Konfiguracja 4 dodaje poziomy procentowe, opisujące przez jaki czas poziom był przekroczony, a nie tylko jaka była średnia.

Jak działa pomiar

Wstępnie spolaryzowany mikrofon kondensatorowy zamienia ciśnienie akustyczne na napięcie. Sygnał jest następnie ważony w widmie częstotliwości, aby przybliżyć odpowiedź ucha, prostowany z wybraną stałą czasową i przetwarzany na wartość w decybelach przez cyfrowe przetwarzanie sygnału, a nie przez analogowy obwód detektora, co materiał ma na myśli, opisując zakres jako cyfrowy.

Wynikają z tego trzy konsekwencje. Ważenie musi być podane z odczytem, ponieważ to samo zdarzenie daje różne wartości przy A, C i Z. Ważenie czasowe decyduje o tym, jak ściśle przyrząd śledzi szybko zmieniający się poziom, a ustawienie impulsowe przechwytuje krótkie zdarzenie, takie jak uderzenie młotka, w jego rzeczywistej wielkości. A powyżej górnej granicy zakresu pomiarowego odczyt przestaje być ważny, zamiast tylko stać się niedokładnym , lampka przeciążenia jest po to, by to sygnalizować, a przyrząd nie jest uszkodzony, gdy się zapala.

Pięć konfiguracji i to, co je rozdziela

Różnice są większe, niż sugeruje numer modelu, o czym ostrzega własna uwaga materiału. Konfiguracja podstawowa odczytuje od 40 dB(A) w górę i ma tylko ważenie A, z wyświetlaczem 3,5 cyfry i wyjściami AC i DC. Konfiguracje 1-4 sięgają do 30 dB(A), mają ważenie A, C i Z i używają wyświetlacza matrycy punktowej 128 × 64. Ponadto konfiguracja 1 dodaje wyjście PWM; konfiguracje 2, 3 i 4 dodają RS232; konfiguracje 2 i wyższe całkują; analiza statystyczna jest standardowa w 4 i opcjonalna w 2 i 3; pamięć pojawia się tylko w 4, z 8000 zapisami; a temperatura pracy różni się między wszystkimi pięcioma, od 0-40 °C w konfiguracji podstawowej do -20 do 50 °C w konfiguracji 2.

Konfiguracja 3 jest przeznaczona do monitorowania bezobsługowego, dlatego ma strażnika, a jej opis w materiale dotyczy pozostawania w pracy, a nie noszenia.

Wybór konfiguracji

Pierwsze pytanie brzmi, czy pomiar musi być uśredniony. Jeśli tak , ocena narażenia zawodniczego, poziom graniczny, cokolwiek opartego na równoważnym poziomie ciągłym , konfiguracja podstawowa nie daje tej wartości i konfiguracja 2 jest minimum. Jeśli odpowiedź ma tylko opisać to, co jest przed przyrządem w chwili odczytu, konfiguracja podstawowa to robi, a reszta zakresu jest niepotrzebna.

Drugie pytanie dotyczy tego, czy wynik musi być broniony. Analiza procentowa, zapisana seria odczytów albo rekord eksportowany przez RS232 zmieniają to, co można później powiedzieć o pomiarze, i każdy z nich pojawia się wyżej w zakresie. Trzecie jest środowiskowe: pięć konfiguracji nie ma tej samej temperatury pracy, więc stanowisko zimne lub gorące zawęża listę, zanim jakiekolwiek pytanie pomiarowe to zrobi. Czwarte jest kwestią procedury i dotyczy każdej konfiguracji: sesja pomiarowa nie ma wykazanej ważności, chyba że przyrząd jest sprawdzony kalibratorem na obu jej końcach, więc kalibrator jest częścią zakupu, a nie dodatkiem do niego.

Ograniczenia pomiarowe i uwagi dotyczące doboru

Kilka parametrów istotnych dla doboru nie jest podanych nigdzie w materiale: stopień ochrony obudowy, zakres temperatury przechowywania, kwestie oprogramowania układowego i pełna lista akcesoriów standardowych, z których jedna pozycja jest oznaczona w materiale jako nieczytelna w źródle. Nic nie jest wywnioskowane, aby wypełnić te luki.

Cztery punkty zasługują na wyraźne podanie. Materiał zapisuje dwie normy odniesienia w trzech różnych formach w różnych sekcjach i sam oznacza błędy znakowe; obowiązują wersje formalnie opublikowane, a klasę dokładności należy potwierdzić z certyfikatem dołączonym do przyrządu. Podaje jeden numer typu mikrofonu w tabeli konfiguracji i inny w sekcji budowy oraz jeden typ kalibratora w sekcji technicznej i inny na liście akcesoriów, więc oba należy potwierdzić przed zaplanowaniem reżimu kalibracji. Zakres pracy konfiguracji podstawowej zaczyna się od 0 °C, co jest węższe niż reszta zakresu i łatwe do przeoczenia. A klasa przyrządu to klasa 2 dokładności, co jest stwierdzeniem o niepewności własnej przyrządu wobec wzorca, a nie o mierzanym poziomie.

Zamawianie

Elementy przesądzające o odpowiedzi to: wielkość, jaką ocena ma dać, czy ta wielkość jest poziomem chwilowym, czy średnią z okresu, czy wyniki muszą być eksportowalne lub zapisywane na przyrządzie, temperatura w miejscu pomiaru i to, czy kalibrator jest wymagany z przyrządem, czy już jest posiadany. Należy opisać zadanie, a nie tylko podać model, bo zadanie decyduje o konfiguracji. Ilość, port docelowy i wymagany termin dostawy uzupełniają zapytanie.