Stacjonarny detektor gazu odpowiada na inne pytanie niż przyrządy zwykle z nim porównywane. Przenośny detektor pyta, czy atmosfera jest bezpieczna dla osoby, która ma do niej wejść. Detektor stacjonarny pyta, czy coś się zmieniło od ostatniego razu, gdy ktoś patrzył, w punkcie, gdzie gaz by się zebrał, gdyby uciekł, i oczekuje się, że będzie nadal odpowiadał na to pytanie miesiące później bez uwagi.
Ta różnica napędza całą specyfikację. Ponieważ przyrząd siedzi w atmosferze, którą monitoruje ciągle, a nie krótko, miejsce jego umieszczenia i to, jak przetrwa, stają się częścią inżynierii, a nie jej dodatkami.
Z czego składa się instalacja
Detektor jest jednym urządzeniem. Wokół niego materiał opisuje trzy układy, a wybór między nimi jest decyzją o okablowaniu, a nie o pomiarze. W formie samodzielnej detektor jest dostarczany samodzielnie i podłączany, z alarmem akustycznym i wizualnym podnoszonym w punkcie i bez okablowania między jednostkami. W formie przewodowej detektor i sterownik są połączone kablem czterordzeniowym, który dostarcza klient, a jeden sterownik może obsługiwać kilka detektorów. W formie bezprzewodowej oba są połączone bez żadnego okablowania, ze sterownikiem zasilanym z 220 V i detektorem dostarczanym z zasilaczem, który paruje się automatycznie po uruchomieniu detektora.
Sterownik jest tym, co zamienia wskazania w działania. Obsługuje do 99 detektorów, sygnalizuje alarmy akustycznie i wizualnie, zapewnia dwa wyjścia przekaźnikowe i przechowuje 999 zdarzeń alarmowych przez zanik zasilania. Jego opcjonalny interfejs RS-485 mówi w standardowym protokole Modbus/RTU, co jest drogą do PLC, DCS, GDS lub panelu pożarowego, a jego styki przekaźników są tym, co uruchamia wentylator, zamyka zawór lub przełącza lampę alarmową.
Jak działa detekcja
Kanał gazu palnego spala niewielką ilość gazu na podgrzanym elemencie katalitycznym i mierzy wydzielone ciepło, co odczytuje bezpośrednio jako ułamek dolnej granicy wybuchowości. Potrzebuje tlenu do działania i jest trwale zatruwany przez silikony, związki ołowiowe i niektóre rozpuszczalniki. Kanały tlenu, siarkowodoru i tlenku węgla używają ogniw elektrochemicznych, każde reagujące swoim gazem na elektrodzie i wytwarzające prąd proporcjonalny do stężenia; komora jest zużywana przez gaz, który mierzy, więc jej życie podąża za narażeniem, a nie kalendarzem.
Materiał podaje czas powrotu, ≤10 s, a nie czas reakcji. To nie są te same wartości: jedna opisuje, jak szybko wskazanie spada po odejściu gazu, co sprawia, że detektor jest ponownie użyteczny po narażeniu, a druga opisuje, jak szybko rośnie, gdy gaz dociera. Na instalacji stacjonarnej obie mają znaczenie, a tylko jedna jest podana.
Lokalizacja detektora
Gdzie detektor jest zamontowany, decyduje o tym, czy w ogóle działa, i jest decydowane przed wyborem jakiegokolwiek przyrządu. Gaz lżejszy od powietrza unosi się i zbiera się w najwyższym punkcie przestrzeni, więc detektor dla niego należy umieścić wysoko. Gaz cięższy od powietrza opada, co oznacza, że będzie znaleziony pierwszy w studzienkach, zbiornikach zbiorczych, rowach i na poziomie podłogi. Detektor umieszczony na wysokości oddychania dla gazu ciężkiego odczytuje powietrze, raportuje je jako bezpieczne, przechodzi kalibrację i jest w złym miejscu , awaria, którą trudniej zauważyć niż przyrząd, który wyraźnie nie działa.
Obudowa jest zbudowana do tego zadania. Jest przeciwwybuchowa z odlewanego aluminium z pierścieniem uszczelniającym na każdym połączeniu i stopniem ochrony IP66, ponieważ detektor jest instalowany wewnątrz strefy klasyfikowanej, a nie chroniony przed nią. Jego własna certyfikacja stanowi więc część instalacji: konstrukcja przeciwwybuchowa, grupa gazów, dla której jest ważna, i klasa temperatury, jaką może osiągnąć, wszystkie muszą pasować do strefy. Dwa okna temperatury w materiale , -40 do 70 °C dla kanału gazu palnego i -20 do 50 °C dla kanałów toksycznych , wynikają z technologii czujników, a nie z obudowy, i oznaczają, że instalacja mieszana musi być sprawdzana kanał po kanale względem miejsca, do którego trafia.
Sterownik i co może napędzać
Sterownik jest tym, gdzie punkt detekcji staje się częścią zakładu. Dwa wyjścia przekaźnikowe są dostępne standardowo, a to, co obsługują, decyduje o tym, ile ich trzeba: alarm, który ma być tylko zauważony, jest inny niż styk, który musi uruchomić wentylację lub zamknąć zawór, gdy zdarzenie nadal trwa. Materiał wymienia wentylatory, zawory elektromagnetyczne, lampy alarmowe i platformę w chmurze wśród możliwych opcji blokad i monitoringu, z opcjonalnym oprogramowaniem nadrzędnym oferującym zapytania o zapisy, analizę krzywych, monitoring urządzeń i wyświetlacz wielkoekranowy.
Dwa praktyczne punkty należą do tego. Pierwszy to taki, że dolna granica temperatury pracy sterownika jest podana jako 20 °C w materiale, co jego własna uwaga sugeruje jako możliwy błędny odczyt 0 °C, więc szafa, w której żyje, powinna być sprawdzona względem bardziej konserwatywnego odczytu, dopóki nie zostanie to potwierdzone. Drugi to taki, że menu sterownika jest w języku chińskim, co materiał stwierdza wyraźnie; czy menu angielskie jest dostępne, jest pytaniem do zapytania, a nie założeniem.
Ograniczenia pomiarowe i uwagi dotyczące doboru
Najważniejszą luką na tej stronie jest to, że materiał nie podaje zakresu pomiarowego, rozdzielczości ani punktów alarmowych detektora. Dla detektora gazu to pierwsze wartości normalnie porównywane i są wymienione jako wymagane informacje, a nie wypełnione z podobnego przyrządu. Wartość T90 < 30 s samego sterownika to jego czas transmisji i sygnalizacji, nie czas reakcji detektora, i nie powinna być tak odczytywana.
Trzy dalsze punkty warto stwierdzić. Materiał podaje dwa zestawy wymiarów detektora , 186 × 142 × 69 mm w tabeli parametrów i 239 × 178 × 90 mm w rysunku złożeniowym , i zachowuje oba; ponieważ to z rysunku jest robiony uchwyt montażowy, rozbieżność powinna być rozstrzygnięta przed instalacją. Granice wilgotności różnią się między dwoma urządzeniami, przy 0-95 %RH dla detektora i ≤93 %RH dla sterownika, więc system dzielący jedno pomieszczenie powinien być oceniony względem bardziej restrykcyjnej wartości. A układ zasilania formy bezprzewodowej jest opisany w materiale jako zawierający błędne wyrównanie tekstu, więc relacja między baterią detektora a zasilaczem, z którym jest dostarczany, musi być potwierdzona, a nie wywnioskowana.
Zamawianie
Elementy ustalające odpowiedź to: gaz lub gazy w punkcie, gdzie punkt jest i na jakiej wysokości, klasyfikacja strefy, w tym grupa gazów i klasa temperatury, liczba punktów i jak daleko są od siebie, czy trasa kablowa istnieje, czy łącze musi być bezprzewodowe, co każde wyjście przekaźnikowe ma obsługiwać i czy to działanie jest automatyczne, i przeciwko jakim certyfikatom instalacja ma być odebrana. Plan z zaznaczonymi punktami i lista gazów wystarczają do wydania wyceny orientacyjnej, którą można potem doprecyzować, gdy lokalizacja zostanie uzgodniona. Ilość, port docelowy i wymagany termin dostawy uzupełniają zapytanie.
Każda z poniższych wartości pochodzi z dokumentacji źródłowej. Jeśli parametr nie został podany w dostępnych materiałach, oznacza się go jako wymagane informacje, a nie szacuje.