- Konstrukcje
- Odwrócona, w której obiektyw znajduje się pod stolikiem z próbką, oraz stojąca, w której obiektyw skierowany jest na próbkę od góry
- Głowica obserwacyjna
- Trójobiektywowa, nachylona pod kątem 45°, z regulacją międzyźreniczną od 48 do 75 mm, korekcją ±5 dioptrii i deklarowanym podziałem 40:60 między okulary a port kamery
- Okulary
- Szerokokątne okulary płaskie z wysokim punktem ocznym, 10×, z liczbą pola 18, 20 lub 22 mm w zależności od modelu
- Obiektywy
- Obiektywy płaskie achromatyczne o dużym dystansie roboczym: 5×, 10×, 20×, 50× i 100× w zależności od modelu; zestaw o dużym dystansie roboczym z deklarowanymi aperturami numerycznymi 0,13; 0,25; 0,40 i 0,65
- Rewolwer
- Wewnętrznie umieszczony rewolwer pięciopozycyjny
- Ostrość
- Współosiowa regulacja zgrubna i dokładna, z ruchem zgrubnym deklarowanym na 30 mm na obrót i podziałem dokładnym 0,002 mm
- Stolik
- Trójwarstwowy stolik mechaniczny o wymiarach 180 × 150 mm
- Oświetlenie
- Oświetlenie odbiciowe Köhlera z wbudowaną przysłoną polową, dioda LED o pełnym widmie 5 W z płynną regulacją jasności i zasilaniem 100-240 V
- Kamera
- Kamera 5 megapikseli lub 12 megapikseli w wersjach z oprogramowaniem, montowana na standardowym mocowaniu C przez wewnętrzny adapter 0,5×
- Oprogramowanie
- Oprogramowanie do analizy obrazu obejmujące wielkość ziarna, klasyfikację wtrąceń, głębokość odwęglania, formę grafitu i podobne oceny, z rozszerzeniem głębi i łączeniem obrazów
Większość przyrządów w tym katalogu mierzy wielkość bezpośrednio. Mikroskop tego nie robi: tworzy obraz, a liczba pojawia się dopiero potem, gdy ktoś obraz zmierzy lub oceni według normy. To czyni specyfikację nietypową, ponieważ przyrząd succeeds or fails na tym, czy szczegół wymagający oceny jest rzeczywiście widoczny i czy można mu zaufać.
Dla metali i innych materiałów nieprzezroczystych ograniczenie polega na tym, że żadne światło nie przechodzi przez próbkę. Wszystko w mikroskopie metalurgicznym wynika z tego jednego faktu.
Przegląd produktu
Gamma obejmuje statywy odwrócone i stojące, od konfiguracji podstawowych po przyrządy z półapochromatyczną optyką o dużym dystansie roboczym i kamerą 12 megapikseli. Wszystkie używają oświetlenia odbitego, obiektywów o dużym dystansie roboczym i głowicy trójobiektywowej z portem kamery, a wersje z oprogramowaniem obejmują analizę obrazu: wielkość ziarna, klasyfikację wtrąceń, głębokość odwęglania, formę grafitu i podobne oceny.
Podział, który ma największe znaczenie, to konstrukcja. Statyw stojący umieszcza próbkę na stoliku pod obiektywem, co jest w pełni satysfakcjonujące, gdy próbka jest preparatem zalakierowanym lub szkiełkiem. Statyw odwrócony umieszcza obiektyw pod stolikiem, a próbkę nad nim, co pozwala na badanie odlewu, przekroju spoiny lub obrobionego elementu w stanie niezmienionym.
Jak powstaje i jest mierzony obraz
Światło odbija się od powierzchni próbki i jest zbierane przez obiektyw, który tworzy powiększony obraz; okular powiększa ten obraz ponownie dla oka, a kamera rejestruje go z osobnego portu. Iloczyn tych dwóch wartości to całkowite powiększenie i jest to najmniej użyteczna liczba w specyfikacji, ponieważ powiększenie wykraczające poza możliwości rozdzielcze optyki daje większy obraz, a nie bardziej szczegółowy.
To, co odwzorowuje szczegóły, to apertura numeryczna obiektywu wraz z długością fali światła. Dlatego gamma podaje dystanse robocze obok powiększeń: obiektyw o wysokiej aperturze musi znajdować się blisko próbki, a na chropowatej lub nierównej powierzchni ten odstęp decyduje o tym, czy obiektyw w ogóle może być użyty. Zestawy o dużym dystansie roboczym istnieją właśnie po to, by utrzymać ten odstęp przy zachowanej aperturze.
Gdy badanie musi być zarejestrowane lub zmierzone, kamera staje się drugim kanałem optycznym. Pomiary z przechwyconego obrazu są ważne dopiero po skalibrowaniu obrazu względem mikrometru stolikowego przy danym obiektywie, ponieważ skala w obrazie zmienia się z powiększeniem. Oprogramowanie zapewnia procedurę; to kalibracja czyni jego wynik pomiarem.
Jak dobrać właściwy mikroskop
Zacznij od próbki. Jeśli można ją ciąć, preparować i polerować, statyw stojący jest wystarczający i jest bardziej konwencjonalnym wyborem. Jeśli nie można, lub jest zbyt duża na stolik, układ odwrócony jest jedynym, który ją pomieści, i warto sprawdzić dystans roboczy obiektywów w odniesieniu do rzeźby powierzchni próbki.
Następnie dobierz zestaw obiektywów od szczegółu, a nie od próbki. Najmniejszy szczegół, który musi być oceniony, decyduje o aperturze numerycznej, a apertura decyduje o dystansie roboczym i głębi ostrości, które z nią wynikają. Po optyce pozostałe wybory dotyczą rejestracji: czy kamera jest w ogóle potrzebna, przy jakiej rozdzielczości i czy oprogramowanie jest wymagane do oceny, czy tylko do rejestracji.
Ograniczenia pomiarowe i uwagi dotyczące doboru
Mikroskop pokazuje, jak wygląda przygotowana powierzchnia, i wiele z tego, co pokazuje, zależy od przygotowania, a nie od przyrządu. Rysy, rozmazania i wypukłości wprowadzone podczas szlifowania i polerowania są odczytywane przez niedoświadczonego obserwatora jako cechy materiału i żadna specyfikacja optyczna nie rozdzieli tych dwóch.
Strona oceny niesie podobne zastrzeżenie. Biblioteka oprogramowania obejmuje dużą liczbę norm, a sam materiał stwierdza, że podana lista jest ilustracyjna, że poszczególne roczniki edycji są niejasne w źródle i że dostarczone oprogramowanie decyduje o tym, co faktycznie można oceniać. Strona opisuje zatem objęte rodziny, a nie stwierdza zdolność norma po normie, a warunki licencji i aktualizacji biblioteki są wymienione jako pytania do rozstrzygnięcia przed specyfikowaniem przyrządu wobec konkretnej normy.
Każda z poniższych wartości pochodzi z dokumentacji źródłowej. Jeśli parametr nie został podany w dostępnych materiałach, oznacza się go jako wymagane informacje, a nie szacuje.
