Analizator przewodności online

Przewodność jest tym parametrem wody, który można mierzyć bez wiedzy o tym, co jest w wodzie. Nie nazywa jonu ani nie raportuje stężenia, ale reaguje w momencie, gdy cokolwiek się rozpuści, co czyni go standardowym sposobem obserwacji procesu uzdatniania, który ma usuwać substancje. Demineralizator pracujący poprawnie odczytuje niską wartość; to samo złoże dzień przed wyczerpaniem odczytuje wyższą; a nieszczelność skraplacza ogłasza się jako skok wartości, która była płaska.

Analizator przewodności online jest więc przyrządem procesowym, nie laboratoryjnym, a jego użyteczność zależy od tego, czy elektroda pozostaje wystarczająco czysta, by odczyt miał znaczenie.

Przegląd produktu

Zakres obejmuje cztery kontrolery i dwa przyrządy ogólnego przeznaczenia, wraz z rodziną elektrod od wody ultraczystej do stężonej solanki. Kontrolery różnią się wyświetlaczem, liczbą izolowanych wyjść prądowych i przekaźników, stopniem ochrony i dostępnymi językami, ale dzielą jedną zasadę: zakres pomiaru nie jest w ogóle wyznaczany przez elektronikę.

Wyznacza go elektroda. Stała ogniwa to człon geometrii przeliczający konduktancję na przewodność i jest dobierana według pasma wody, jakiego spodziewa się zakład. Dlatego ten sam kontroler może być sprzedany do pętli wody czystej i do linii solanki, i dlatego dobór kontrolera przed elektrodą zwykle daje układ nieczuły tam, gdzie to najważniejsze.

Jak wykonywany jest pomiar

Elektroda kontaktowa przykłada napięcie przemienne do dwóch powierzchni o stałej powierzchni i odstępie stykających się z wodą, tak że prąd, który niesie, jest miarą swobody ruchu rozpuszczonych jonów. Przemienne wymuszenie istnieje po to, by pomiar nie polaryzował powierzchni, a stała geometria pozwala wyrazić odczyt jako przewodność, nie jako dowolny prąd.

Ten układ ma granice na obu końcach. W bardzo czystej wodzie prąd jest niezwykle mały, więc ogniwo potrzebuje małej stałej, a okablowanie zaczyna mieć znaczenie. W brudnej lub stężonej wodzie powierzchnie brudzą się i polaryzują, a odczyt dryfuje z powodów niezwiązanych z wodą. Ogniwo indukcyjne odpowiada na drugi przypadek, enkapsulując dwie cewki i pozwalając samej wodzie dostarczać sprzężenia, co usuwa cały mokry metal z pomiaru i eliminuje problem brudzenia.

W obu przypadkach wynik jest korygowany do temperatury odniesienia przed wyświetleniem, ponieważ przewodność rośnie wraz z ociepleniem wody, a nieskorygowany odczyt nie daje się z niczym porównać.

Jak dobrać właściwy analizator

Zacznij od wody, nie od przyrządu. Spodziewane pasmo przewodności w normalnej pracy wybiera elektrodę, a więc i stałą ogniwa, a to, czy woda brudzi mokrą powierzchnię, rozstrzyga, czy elektroda kontaktowa w ogóle jest możliwa. Wszystko, co oferuje kontroler, jest drugorzędne wobec tych dwóch faktów, ponieważ żadna obróbka sygnału nie odzyska pomiaru, którego elektroda nie może wykonać.

Następnie potwierdź, że element temperatury w elektrodzie odpowiada temu, czego oczekuje kontroler, ponieważ niedopasowanie pozostawia kompensację bez skutku, a odczyt nieporównywalny. Dopiero potem warto ustalić szczegóły elektryczne: ile wyjść potrzebuje system odbiorczy, co mają sterować przekaźniki, czy wymagany jest zapis i czy odczyt musi opuścić panel.

Ograniczenia pomiarowe i uwagi dotyczące doboru

Odczyt jest właściwością objętościową wody, więc nie rozróżnia dwóch rozpuszczonych gatunków i nic nie mówi o tym, czy woda jest biologicznie lub chemicznie zdatna do użycia. Jest też parametrem najłatwiej naruszonym przez instalację: elektroda umieszczona tam, gdzie tworzy się martwa objętość, gdzie może zbierać się kieszeń powietrzna lub gdzie rura nie jest w pełni wypełniona, będzie coś raportować, a to coś będzie wyglądać jak zachowanie zakładu, nie błąd przyrządu.

Materiał opisuje te tryby awarii i układy, które ich unikają, co jest nietypowe i jest przeniesione dalej, bo to najbardziej praktyczna jego część. Dwie wartości, o które kupujący zwykle by pytał, są nieobecne: współczynnik kompensacji stosowany przez kontrolery i żywotność elektrod. Dopóki współczynnik nie jest znany, granica zapisana przy skompensowanym odczycie zawiera nieokreśloną niepewność, i strona to stwierdza, zamiast sugerować dokładność, której materiał nie potwierdza.