Çevrim İçi İletkenlik Analizörü

İletkenlik, suyun içinde ne olduğunu bilmeden ölçülebilen tek su parametresidir. Bir iyonu tanımlamaz ya da bir derişim bildirmez; ama suda bir şey çözündüğü anda hareket eder, ve bu da onu bir arıtma prosesini izlemenin standart yolu yapar. Çalışan bir demineralizasyon ünitesi düşük okur; tükenmesine bir gün kalan aynı yatak daha yüksek okur; bir kondenser kaçağı ise düz giden bir sayıda bir basamak olarak kendini belli eder.

Bir çevrim içi iletkenlik analizörü bu yüzden bir laboratuvar cihazı değil bir proses cihazıdır, ve faydası, okunan sayının bir anlam ifade etmesi için elektrotun yeterince temiz kalmasına dayanır.

Ürün özeti

Ürün yelpazesi dört kontrolör ile iki genel amaçlı cihazı ve ultra saf sudan yoğun salamuraya uzanan bir elektrot ailesini kapsar. Kontrolörler ekranda, izole akım çıkışı ve röle sayısında, koruma sınıfında ve sundukları dillerde ayrılır; ama hepsi aynı prensibi paylaşır: ölçüm aralığı elektronik tarafından hiç belirlenmez.

Onu belirleyen elektrottur. Hücre sabiti, ölçülen iletkenliği santimetre başına iletkenliğe çeviren geometri terimidir ve tesisin görmeyi beklediği su bandına göre seçilir. Aynı kontrolörün bir saf su çevrimine de bir tuzlu su hattına da satılabilmesi, ve elektrottan önce kontrolörü seçmenin tam önem taşıyan yerde duyarsız bir sistem üretmesi bu yüzdendir.

Ölçüm nasıl yapılır

Temaslı bir elektrot, suyla temas hâlindeki sabit yüzey alanlı ve sabit aralıklı iki yüzey arasına alternatif gerilim uygular; böylece taşıdığı akım, çözünmüş iyonların ne kadar serbest hareket ettiğinin bir ölçüsü olur. Alternatif sürüşün varlık nedeni, ölçümün yüzeyleri kutuplandırmamasıdır; sabit geometri ise okumanın keyfi bir akım olarak değil bir iletkenlik olarak verilebilmesini sağlar.

Bu düzenin her iki uçta da sınırı vardır. Çok temiz suda akım son derece küçüktür, bu yüzden hücrenin sabiti küçük olmalı ve kablolama önem kazanmaya başlar. Kirli veya yoğun suda yüzeyler kirlenir ve kutuplanır; okuma, suyla hiç ilgisi olmayan nedenlerle kayar. Endüktif hücre ikinci duruma, iki bobini kapsül içine alıp kuplajı suyun kendisine bırakarak cevap verir; bu, ıslanan metali ölçümden çıkardığı için kirlenme sorununu da kaldırır.

Her iki durumda da sonuç ekrana gelmeden önce bir referans sıcaklığına düzeltilir; çünkü su ısındıkça iletkenlik artar ve düzeltilmemiş bir sayı hiçbir şeyle karşılaştırılamaz.

Doğru analizör nasıl seçilir

Cihazla değil suyla başlayın. Normal işletimde beklenen iletkenlik bandı elektrotu ve dolayısıyla hücre sabitini seçer; suyun ıslanan yüzeyi kirletip kirletmediği de temaslı bir elektrotun hiç kullanılıp kullanılamayacağına karar verir. Kontrolörün sunduklarının hepsi bu iki olgunun gerisinde kalır; çünkü elektrotun yapamadığı bir ölçümü hiçbir sinyal işleme geri getiremez.

Ardından elektrotun içindeki sıcaklık elemanının kontrolörün beklediği elemanla uyuştuğunu teyit edin; zira uyumsuzluk telafiyi kullanılabilir kılmaz ve okuma karşılaştırılamaz hâle gelir. Ancak ondan sonra elektrik detayını netleştirmek faydalıdır: alıcı sistemin kaç çıkışa ihtiyacı olduğu, rölelerin neyi sürdüğü, bir kayıt gerekip gerekmediği ve okumanın panodan çıkıp çıkmayacağı.

Ölçüm sınırları ve seçim değerlendirmeleri

Okuma suyun bir kütle özelliğidir; bu yüzden iki çözünmüş tür arasında ayrım yapamaz ve suyun biyolojik ya da kimyasal olarak kullanıma uygun olduğu hakkında hiçbir şey söylemez. Ayrıca kurulumla en kolay bozulan parametredir: bir ölü hacmin oluştuğu, bir hava cebinin toplanabildiği ya da borunun tam dolmadığı bir yere monte edilen elektrot bir şey bildirir ve o şey, cihaz hatası gibi değil tesis davranışı gibi görünen bir şekilde yanlış olur.

Materyal bu arıza biçimlerini ve kaçınılacak düzenleri anlatır; bu alışılmadık bir şeydir ve materyalin pratikte en işe yarar bölümü olduğu için buraya taşındı. Bir alıcının normalde isteyeceği iki rakam ise eksiktir: kontrolörlerin uyguladığı telafi katsayısı ve elektrotların hizmet ömrü. Katsayı bilinene kadar, telafi edilmiş bir okuma üzerinden yazılmış bir sınır niceliği belirlenmemiş bir belirsizlik taşır; sayfa, materyalin desteklemediği bir kesinlik ima etmek yerine bunu açıkça yazar.