- รุ่น
- รหัสรุ่นคือ GH880 และ TR100
- หลักการทำงาน
- หัววัดแบบเหนี่ยวนำพร้อมเข็มวัดเพชรและแป้นนำทาง
- ช่วงวัด
- Ra และ Rq 0.005 ถึง 32 µm, Rz, Ry, Rt, Rp และ Rm 0.02 ถึง 320 µm, ช่วงแสดงผล ±160 µm
- ความละเอียด
- 0.001 µm บน GH880 และ 0.01 µm บน TR100
- พารามิเตอร์
- ได้ถึง 26 ตัวบน GH880 รวมถึง Ra, Rq, Rz, Rz แบบ JIS, Rt และกลุ่มพารามิเตอร์ระยะห่างยอด ความลาดชัน และอัตราส่วนวัสดุ ส่วน TR100 มี Ra, Rz, Rq และ Rt
- มาตรฐาน
- แปดฉบับในเครื่อง ครอบตระกูล GB/T, ISO, ASME, DIN และ JIS โดยพารามิเตอร์ที่ใช้ได้ต่างกันตามฉบับ
- หัววัด
- หัววัดเสริมสี่แบบสำหรับผิวราบ ผิวโค้ง รูในขนาดเล็ก และร่องลึก พร้อมหัววัดในตัวบน TR100
- ความยาวช่วงวัด
- 0.25 mm, 0.80 mm และ 2.50 mm โดยความยาวประเมินเป็นหนึ่งถึงห้าช่วง
- อินเทอร์เฟซ
- บลูทูธไปยังแอปพลิเคชันบนมือถือ และ USB ไปยังคอมพิวเตอร์บน GH880
- ไฟเลี้ยง
- ถ่านลิเทียมชาร์จได้ในตัวพร้อมอะแดปเตอร์ภายนอกบน GH880 และชาร์จได้บน TR100 เช่นกัน
ความหยาบผิวถูกระบุบนแบบบ่อยกว่าที่ถูกวัดที่หน้างานผลิตมาก และเหตุผลมักเป็นเรื่องเดียวกัน คือตัวเลขดูง่ายแต่การวัดกลับไม่ง่าย เครื่องวัดความหยาบผิวแบบพกพาคือสิ่งที่ปิดช่องว่างนั้น ด้วยการวางเข็มวัดบนผิวแล้วอ่านพารามิเตอร์ที่ข้อกำหนดระบุ
สิ่งที่ทำให้มันมากกว่าเครื่องเทียบผิวคือมันให้ตัวเลข และตัวเลขนั้นบันทึก เทียบ และโต้แย้งได้ ตราบที่ฐานของมันเดินทางไปพร้อมกัน
เครื่องนี้คืออะไร
หัววัดหนึ่งหัวกับตัวเครื่อง หัววัดถือเข็มวัดเพชรปลายรัศมี 5 µm ไว้หลังแป้นนำทาง และเป็นส่วนที่สัมผัสชิ้นงาน ตัวเครื่องถือชุดขับ อิเล็กทรอนิกส์ จอ และหน่วยจัดเก็บ และเป็นส่วนที่เปลี่ยนไประหว่างสองรุ่นในชุดนี้
GH880 เป็นเครื่องสำหรับงานห้องตรวจวัด หัววัดแบบเหนี่ยวนำ จอสีที่แสดงค่าและเส้นโปรไฟล์พร้อมกัน และหัววัดเปลี่ยนได้สี่แบบสำหรับงานที่หัววัดมาตรฐานเข้าไม่ถึง ส่วน TR100 เป็นรูปแบบพื้นฐาน ที่หัววัดติดตั้งอยู่ในตัวเครื่อง มีสี่พารามิเตอร์ และการวัดคงที่ คือเครื่องสำหรับการตรวจตามปกติบนผิวราบหรือทรงกระบอกที่สี่พารามิเตอร์นั้นเพียงพอทั้งหมด
การวัดทำอย่างไร
เข็มวัดถูกลากผ่านผิวด้วยความเร็วคงที่ และการขยับในแนวดิ่งถูกบันทึกเทียบกับระนาบอ้างอิง บนหัววัดแบบมีแป้นนำทางอย่างชุดนี้ แป้นนำทางวิ่งบนผิวเองและกำหนดระนาบอ้างอิงนั้น ทำให้วางเครื่องได้เร็ว แต่มันหมายความว่าแป้นต้องมีอะไรให้วิ่ง ภายในรูในไม่มีสิ่งนั้น จึงเป็นเหตุให้หัววัดสำหรับรูในเป็นรายการแยก
เส้นโปรไฟล์ที่บันทึกถูกกรองต่อเพื่อแยกระลอกคลื่นช่วงยาวออกจากความหยาบช่วงสั้น และจุดตัดที่ทำการแยกคือความยาวช่วงวัด จากเส้นที่กรองแล้วเครื่องคำนวณพารามิเตอร์ Ra เป็นค่าเบี่ยงเบนเฉลี่ยเลขคณิต Rz เป็นความสูงสุดขั้ว Rq เป็นค่ารากกำลังสองเฉลี่ย และต่อด้วยกลุ่มพารามิเตอร์ระยะห่าง ความลาดชัน และอัตราส่วนวัสดุที่ GH880 มีให้
มาตรฐาน และเหตุที่ฉบับสำคัญ
เครื่องมีมาตรฐานแปดฉบับจากห้าตระกูล คือ GB/T, ISO, ASME, DIN และ JIS และเอกสารระบุว่าพารามิเตอร์ใดมีในแต่ละฉบับ ชุดที่ได้ต่างกันมาก พารามิเตอร์อย่าง Rk, Mr1 และ Rδc ปรากฏในบางฉบับเท่านั้น และนิยามเบื้องหลังชื่อเดียวกันก็ไม่เหมือนกันด้วย
นั่นคือเหตุที่ข้อกำหนดบนแบบต้องอ่านทั้งบรรทัด แบบที่ระบุ Rz คือการขอ Rz ในฉบับที่มันระบุ และเครื่องที่คำนวณ Rz ของอีกฉบับกำลังตอบคำถามอื่น ที่ใดแบบระบุพารามิเตอร์ที่พบไม่บ่อย การตรวจกับรายการของแต่ละฉบับจึงเป็นส่วนหนึ่งของการสอบถาม ไม่ใช่เรื่องที่คิดทีหลัง
หัววัดและเรขาคณิตที่มันตอบ
หัววัดมาตรฐานรองรับผิวราบ ผิวเอียง ผิวดิ่งทรงกรวย และร่องส่วนใหญ่ และเป็นหัวที่ถือด้วยมือได้ อีกสามหัวมีอยู่สำหรับเรขาคณิตที่มันเข้าไม่ถึง คือหัววัดผิวดิ่งโค้งสำหรับรัศมีมากกว่า 3 mm หัววัดรูในขนาดเล็กสำหรับรูในโตกว่า 2 mm ลึกถึง 9 mm และหัววัดร่องลึกสำหรับร่องกว้างกว่า 3 mm ตื้นกว่า 10 mm หรือขั้นบันไดสูงไม่ถึง 10 mm
ที่ใดชิ้นงานเล็กกว่าตัวเครื่อง แท่นวัดเสริมคือสิ่งที่จับมันให้ได้ระดับ นั่นไม่ใช่อุปกรณ์เสริมในความหมายของความสะดวก เพราะชิ้นงานที่ไม่สามารถวางให้ราบกับหัววัดได้ ก็วัดด้วยเครื่องแบบมีแป้นนำทางไม่ได้เลย
ข้อจำกัดในการวัดและข้อพิจารณาในการเลือก
ตัวเลขสองตัวในเอกสารใช้เป็นข้อกำหนดไม่ได้ และถูกส่งต่อมาเป็นรายการค้างแทนที่จะถูกตัดสินที่นี่
ขีดจำกัดรูในสำหรับหัววัดมาตรฐานระบุว่ามากกว่า 9 mm ในคำอธิบายหัววัด และมากกว่า 6 mm ในบันทึกการจัดซื้อ และส่วนต่างนั้นใหญ่พอที่จะเปลี่ยนว่าหัววัดมาตรฐานใช้กับงานนั้นได้หรือไม่ แยกจากกัน พารามิเตอร์ระยะห่างระหว่างยอดกับ Rs ซึ่งเป็นพารามิเตอร์ระยะห่างที่วัดเป็นไมโครเมตร กลับพิมพ์เป็น 1 mm ซึ่งเอกสารเองก็ติดธงว่าเป็นไปได้ว่าเป็นความผิดพลาดในการพิมพ์
เอกสารยังมีหมายเหตุระบุว่าข้อมูลทางเทคนิคของมันใช้เพื่ออ้างอิงเท่านั้น และเวลาทำงานกับเวลาชาร์จของเครื่องถูกอธิบายว่าพิมพ์ไว้ไม่ครบ ทั้งสองอย่างถูกอ่านเป็นคำสั่ง ไม่ใช่ช่องว่างที่ต้องเติมจากเครื่องรุ่นใกล้เคียง
ข้อจำกัดของวิธีนี้เองก็ควรพูดตรง ๆ เข็มวัดวัดเป็นเส้น ไม่ใช่เป็นพื้นที่ มันเข้าไปในร่องที่แคบกว่าปลายไม่ได้ และตามยอดที่คมกว่าปลายไม่ได้ และมันทิ้งรอยบาง ๆ ซึ่งสำคัญบนวัสดุนุ่มและบนผิวตกแต่ง ที่ใดผิวละเอียดเกินกว่าปลายจะตามได้ หรือนุ่มเกินกว่าที่การลากจะผ่านโดยไม่ทิ้งรอย การวัดนั้นควรอยู่บนชิ้นทดสอบหรือในตำแหน่งที่จะไม่ถูกมองเห็น
การสั่งซื้อ
รายการที่กำหนดคำตอบคือลักษณะที่จะวัด พร้อมภาพร่างและรัศมีที่เล็กที่สุด ความกว้างที่แคบที่สุด และระยะที่ลึกที่สุดที่เกี่ยวข้อง ข้อกำหนดบนแบบตามที่ปรากฏจริง รวมทั้งมาตรฐานและฉบับ ตัวเลขเป้าหมายและกระบวนการที่ทำให้ได้มัน วัสดุ และรอยของเข็มวัดที่มองเห็นได้ยอมรับได้หรือไม่บนชิ้นงานที่ส่งมอบ ขนาดชิ้นงานและต้องใช้แท่นวัดหรือไม่ และค่าอ่านต้องถูกจัดเก็บและรายงานหรือไม่ ที่ใดเรขาคณิตส่วนใดอยู่นอกช่วงที่หัววัดมาตรฐานเข้าได้ การบอกในการสอบถามคือสิ่งที่กำหนดว่าใบเสนอราคาจะมีหัววัดกี่ตัว จำนวน ท่าเรือปลายทาง และวันที่ส่งที่ต้องการทำให้คำถามครบ
ทุกค่าด้านล่างนำมาจากเอกสารต้นทาง หากพารามิเตอร์ใดไม่ระบุในเอกสารที่มี จะทำเครื่องหมายว่าข้อมูลที่ต้องระบุแทนการประมาณ