- รุ่น
- รหัสรุ่นคือ TH100 / TH110 / TH120 / TH140
- สเกลความแข็ง
- HL, HB, HRC, HRB, HRA, HV และ HS แปลงในเครื่อง
- ช่วงวัด
- 170 ถึง 960 HLD, 17.9 ถึง 69.5 HRC, 19 ถึง 683 HB, 80 ถึง 1042 HV และ 30.6 ถึง 102.6 HS
- หัวกระแทก
- แบบ D ให้มาเป็นมาตรฐาน และมีแบบ DC, DL, D+15, C, G และ E ให้สั่ง
- ทิศทางการวัด
- 360 องศา รวมถึงแนวดิ่งลง แนวดิ่งขึ้น และแบบทำมุม
- วัสดุในเครื่อง
- เหล็กและเหล็กหล่อกล้า เหล็กเครื่องมือผสม สแตนเลส เหล็กหล่อเทาและเหล็กหล่อดัด อะลูมิเนียมอัลลอยด์หล่อ ทองเหลือง บรอนซ์ ทองแดงบริสุทธิ์ และเหล็กหลอม
- จอแสดงผล
- จอ LCD 128 × 64 จุดบนรุ่นมาตรฐาน และจอสีบนรุ่นย่อยหนึ่ง
- อินเทอร์เฟซ
- USB สำหรับถ่ายข้อมูล พร้อมการส่งไปยังเครื่องพิมพ์ขนาดเล็กบนรุ่นย่อยที่มี
- การจัดเก็บ
- 600 กลุ่มบนรุ่นมาตรฐาน ต่ำสุด 100 และสูงสุด 600 ตามรุ่นย่อย
- ไฟเลี้ยง
- ถ่าน AA สองก้อนบนรุ่นมาตรฐาน ให้เวลาทำงานราว 100 ชั่วโมง และถ่านชาร์จได้บนรุ่นย่อยแบบพิมพ์และตัวเครื่องโลหะ
เครื่องวัดความแข็งแบบลีบถูกซื้อมาแก้ปัญหาที่เครื่องตั้งโต๊ะแก้ไม่ได้ คือชิ้นงานอยู่บนเครื่องแล้ว อยู่ในโครงสร้าง หรืออยู่หน้างาน และถูกพาไปที่เครื่องวัดความแข็งไม่ได้ วิธีนี้ตอบด้วยการยิงตัวกระแทกเล็ก ๆ เข้าที่ผิวแล้วอ่านว่ามันสะท้อนกลับมาไกลแค่ไหน ซึ่งใช้เวลาหนึ่งวินาที ไม่ต้องเตรียมอะไรนอกเหนือจากบริเวณที่สะอาด และทิ้งรอยที่วัดได้เป็นสิบ ๆ ไมโครเมตร
สิ่งที่ต้องแลกคือการวัดที่ความสมเหตุสมผลขึ้นกับชิ้นงานไม่ใช่ขึ้นกับเครื่อง และนั่นคือแก่นของทุกอย่างข้างล่างนี้
เครื่องนี้คืออะไร
หัวกระแทกหนึ่งหัวกับตัวเครื่องแบบมือถือ หัวกระแทกบรรจุตัวกระแทกที่รับแรงสปริงพร้อมปลายทรงกลมแข็ง เมื่อปล่อยเข้าที่ผิว ปลายจะกระแทกและตัวกระแทกจะสะท้อนกลับ และขดลวดรับรู้ในหัวจะจับเวลาทั้งการกระแทกและการสะท้อน ตัวเครื่องจัดหาอิเล็กทรอนิกส์ จอ แผงปุ่ม การจัดเก็บ และอินเทอร์เฟซ และเป็นส่วนที่เปลี่ยนไปตลอดชุดนี้
หัวกระแทกเปลี่ยนได้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เครื่องเดียวครอบงานได้กว้างมาก แบบ D ที่ให้มาเป็นมาตรฐานคือหัวอเนกประสงค์สำหรับผิวปกติ แบบอื่นถูกซื้อสำหรับเรขาคณิตหรือวัสดุที่แบบ D รับไม่ได้ และแต่ละแบบมีข้อกำหนดชิ้นงานและตารางการแปลงของตัวเอง
สเกลและความหมาย
การวัดคือค่าลีบ ซึ่งเขียนเป็น HLD สำหรับหัวแบบ D และเครื่องแปลงเป็นสเกลบริเนล วิกเกอร์ส ร็อคเวล และชอร์ เพื่อให้ตัวเลขบนแบบแสดงได้โดยตรง มีสเกลเจ็ดแบบจากค่าอ่านครั้งเดียว และการแปลงเป็นการคำนวณทางคณิตศาสตร์ที่ทำภายในเครื่อง ไม่ใช่การวัดสเกลอื่น
ความต่างนั้นสำคัญเมื่อข้อกำหนดเข้มงวด ค่าที่แปลงแล้วมีความไม่แน่นอนของการแปลงทับอยู่บนความไม่แน่นอนของการวัด ค่าที่แปลงจึงเป็นเครื่องมือที่ดีสำหรับการตรวจรับและการคัดกรอง และเป็นฐานที่อ่อนกว่าสำหรับการชี้ขาดเมื่อเทียบกับการวัดตั้งโต๊ะโดยตรง ช่วงที่เอกสารให้กว้าง คือ 170 ถึง 960 HLD, 19 ถึง 683 HB และ 80 ถึง 1042 HV และแต่ละกลุ่มวัสดุมีแถบของตัวเองที่แคบกว่า ซึ่งเป็นค่าที่ใช้จริงเมื่อวัดชิ้นงานเฉพาะ
การอ่านค่าที่สมเหตุสมผล
มีสามเงื่อนไขที่กำหนดว่าค่าลีบมีความหมายหรือไม่
เงื่อนไขแรกคือมวลและความแข็งแกร่งของชิ้นงาน การกระแทกส่งพลังงานจำนวนเล็กน้อยเข้าไปในชิ้นงาน และถ้าชิ้นงานเบาหรือรองรับไม่ดี พลังงานนั้นจะขยับชิ้นงานแทนที่จะกลับมาเป็นการสะท้อน เอกสารให้น้ำหนักชิ้นงานขั้นต่ำของหัวแต่ละแบบเป็นสามระดับ ตั้งแต่ วัดได้โดยตรง ผ่าน ต้องมีตัวรองรับ ไปจนถึง ต้องยึดติดให้แน่น พร้อมความหนาขั้นต่ำของแต่ละแบบ ตัวเลขเหล่านั้นคือเครื่องกันในทางปฏิบัติ และมันถูกตรวจเทียบกับชิ้นงานก่อนเลือกเครื่อง
เงื่อนไขที่สองคือผิว หัวแต่ละแบบมีข้อกำหนดความหยาบเฉลี่ย ตั้งแต่ Ra 0.4 µm สำหรับหัวแบบ C ถึง Ra 6.3 µm สำหรับหัวแบบ G และผิวที่หยาบกว่านั้นให้ค่าอ่านของผิวพอ ๆ กับของวัสดุ จุดวัดปกติถูกทำความสะอาด และบนชิ้นงานหยาบก็ถูกเจียรหรือตะไบให้เรียบ
เงื่อนไขที่สามคือทิศทางและการแก้ที่ตามมา ชุดนี้ระบุว่าวัดได้ 360 องศา ซึ่งหมายความว่าใช้หัวได้ทุกทิศ แต่ค่าที่วัดในแนวดิ่งขึ้นกับค่าที่วัดในแนวดิ่งลงไม่ได้เริ่มจากสภาวะพลังงานเดียวกัน และเครื่องใช้การตั้งทิศทาง การเลือกทิศทางให้ถูกเป็นส่วนหนึ่งของการวัด ไม่ใช่การปรับแต่งเสริม
การเลือกภายในชุด
ชุดนี้มีตั้งแต่เครื่องแบบปากกาที่ปลายหนึ่ง ไปจนถึงเครื่องจอคู่ตัวเครื่องโลหะพร้อมเครื่องพิมพ์ในตัวที่อีกปลายหนึ่ง และการเลือกระหว่างกันเป็นเรื่องของว่าบันทึกถูกผลิตที่ไหน ไม่ใช่เรื่องของการวัด
แบบปากกาเหมาะกับผิวที่ตัวเครื่องใหญ่เข้าไม่ถึง และเก็บข้อมูลได้น้อยที่สุด รุ่นมาตรฐานเป็นเครื่องอเนกประสงค์ที่ความจุมากที่สุดและอินเทอร์เฟซง่ายที่สุด รุ่นจอสีแสดงทั้งเจ็ดสเกลพร้อมกันและพิมพ์ผ่านบลูทูธ รุ่นที่มีเครื่องพิมพ์ความร้อนในตัวผลิต รายงานการวัดฉบับครบ ณ จุดวัด โดยระบุรุ่น หมายเลขเครื่อง วันที่และเวลา ชนิดตัวรับรู้ วัสดุ ทิศทางกระแทก ค่าอ่านรายครั้ง ค่าเฉลี่ย และค่าสุดขั้ว ซึ่งเป็นรูปแบบที่ใช้เมื่อต้องลงนามบันทึกล็อตที่หน้างานแทนที่จะทำในออฟฟิศ
ข้อจำกัดในการวัดและข้อพิจารณาในการเลือก
เอกสารชี้ความไม่สอดคล้องสองข้อในข้อกำหนดของตัวเอง และทั้งสองถูกส่งต่อมาที่นี่แทนที่จะถูกตัดสิน
ความแม่นยำต่างกันภายในชื่อรุ่นเดียวกัน รุ่นมาตรฐานระบุ HRC ±1.0 และ HLD ±6.0 ขณะที่รุ่นจอสี รุ่นพิมพ์ รุ่นตัวเครื่องโลหะ และรุ่นจอคู่ระบุ HRC ±0.8 และ HLD ±6.0 ความจุในการจัดเก็บต่างกันตั้งแต่ 100 ถึง 600 กลุ่มตลอดชุด อินเทอร์เฟซอธิบายว่าเป็น USB ในข้อกำหนด ขณะที่รายการอุปกรณ์ระบุสาย RS232 และแท่งสอบเทียบถูกลงเป็นมาตรฐานขณะที่เอกสารยังบันทึกว่าบางรุ่นย่อยส่งมาโดยไม่มี
ไม่มีข้อใดเป็นข้อบกพร่อง มันเป็นผลปกติของชุดผลิตภัณฑ์ที่อธิบายไว้ในเอกสารส่งเสริมการขายแทนที่จะเป็นเอกสารข้อมูล และมันถูกลงไว้เพื่อให้ใบเสนอราคาปักหลักได้แทนการสันนิษฐาน
ข้อจำกัดที่เป็นของวิธีนี้ไม่ใช่ของชุดนี้ควรพูดซ้ำ ค่าความแข็งที่แปลงแล้วไม่ใช่การวัดตั้งโต๊ะ และที่ใดข้อกำหนดระบุวิธีตั้งโต๊ะหรือมาตรฐานบังคับของตัวเอง ค่าอ่านแบบพกพาเป็นค่าคัดกรองไม่ใช่บันทึก นั่นเป็นคำถามเกี่ยวกับข้อกำหนด และมันถูกตอบก่อนเลือกเครื่อง
การสั่งซื้อ
รายการที่กำหนดคำตอบคือวัสดุและเกรด ชิ้นงานที่เล็กและบางที่สุดที่จะวัดพร้อมบ่งชี้ว่ารองรับได้หรือไม่ ชิ้นงานถูกพามาที่โต๊ะได้หรือไม่ สภาพผิวที่ทำได้ที่จุดวัด สเกลความแข็งที่ข้อกำหนดระบุ ต้องมีบันทึกที่พิมพ์หรือส่งออกหรือไม่และต้องผลิตที่ไหน ต้องใช้หัวกระแทกมากกว่าหนึ่งแบบหรือไม่และแต่ละแบบเพื่อเรขาคณิตหรือวัสดุใด และจำนวนชิ้นงานที่ต้องตรวจต่อกะ การระบุรุ่นย่อยให้ชัดเป็นสิ่งจำเป็น เพราะชื่อ TH110 ครอบการกำหนดค่าห้าแบบในชุดนี้ จำนวน ท่าเรือปลายทาง และวันที่ส่งที่ต้องการช่วยให้คำถามครบ
ทุกค่าด้านล่างนำมาจากเอกสารต้นทาง หากพารามิเตอร์ใดไม่ระบุในเอกสารที่มี จะทำเครื่องหมายว่าข้อมูลที่ต้องระบุแทนการประมาณ