Çift prensipli kaplama kalınlığı ölçeri

Bir kaplama kalınlığı ölçeri, alternatifi bıçak, mikroskop ve hurdaya giden bir parça olduğu için var olur. Boya, kaplama, toz boya ve anodizma bir kalınlık olarak belirtilir ve hepsi bir numune üstünde değil teslim edilen parçada kontrol edilmelidir; bu da ölçümün parçaya dokunmadan yapılmasını ister.

Cihaz bunu tabakayı üstünden ölçerek yapar; onu tek amaçlı bir aletten çıkaran şey, alt malzeme ne olduğu tanındığı sürece aynı gövdenin hem çelikte hem alüminyumda işi görmesidir.

Cihaz nedir

Bir prob ve bir gövde. Prob bir bobin taşır ve kendisi ile alt malzeme arasındaki alanın bir özelliğini ölçer; gövde ekranı, kalibrasyonu ve istatistikleri sağlar. İkisi birlikte iki farklı yöntemi uygular ve hangisinin uygulanacağına kullanımdaki prob karar verir.

Bu kaynaktaki seri geniş: kablosu üstünde probla ayrık bir gövde, aynı düzenin metal muhafazalı hâli, çelik ile alüminyum arasında otomatik geçen bir sürüm, kalın kaplamalar için uzun menzilli bir sürüm ve düz parçaların rutin işi için 60 g’lık kompakt bütünleşik bir cihaz. Prob ailesini ve ölçüm prensibini paylaşır, neye doğrultulduklarıyla ayrılır.

İki yöntem, ve alt malzemenin kararı neden vermesi

Manyetik indüksiyon yöntemi bir bobini uyarır ve prob ile ferromanyetik bir alt malzeme arasındaki yolun relüktansını ölçer. Kaplama o yolda bir aralıktır, yani okuma özünde katman boyunca bir mesafedir. Alt malzemenin gerçekten ferromanyetik, kaplamanın gerçekten manyetik olmayan olması gerekir; nikel kaplama da bu yüzden zahmetli vakadır, çünkü bir nikel tabakası alt malzemenin parçası gibi davranabilir.

Girdap akımı yöntemi iletken bir alt malzeme içine değişen bir alan sürer ve onda akan girdap akımlarının yarattığı empedans değişimini ölçer. Ara mesafe o alanı etkilediği için, alt malzeme biliniyorsa aynı bobin bir kalınlık okumasına dönüşür. Manyetik bir ölçerin işe yarar hiçbir şey okumadığı alüminyum, bakır, pirinç ve östenitik paslanmaz çelik için yöntem budur.

İkisini taşıyan bir ölçer probu otomatik tanır ve eşleşen yöntemi uygular; bu, yanlış cevap vermenin en yaygın yolunu - doğru cihazı yanlış alt malzemede kullanmayı - ortadan kaldırır.

Kalibrasyon, ve iki noktanın tek noktayı neden yenmesi

İki yöntem de görelidir ve mutlak olmak yerine kalibrasyonla kullanılır. Çıplak alt malzemede sıfırlama ofseti alır; probun alt malzemenin kendisinde tam sıfır okumamasından gelen hata budur. Bilinen kalınlıkta bir folyo ekleyip ona karşı kalibrasyon yapmak ise kazancı da düzeltir.

Kaynağın iki hata değeri arasındaki bütün fark budur: tek nokta kalibrasyonu ±(okumanın %3’ü + 1 µm), iki nokta okumanın ±(%1 - %3)‘ü ±1 µm olarak veriliyor. Uygulamada tek nokta kalibrasyonu sıfırlandığı kalınlığın yakınında en iyi durumundadır ve ondan uzaklaştıkça kayar; bu yüzden bir probun aralığının uçlarındaki iş iki noktayla yapılır.

Okumayı kaydıran koşullar

Alan yana olduğu kadar aşağıya da yayılır; ölçüm noktasının çevresindeki malzeme miktarını değiştiren her şey okumayı biraz değiştirir. Eğrilik alanı büker, bir kenar onu keser ve yöntemin beklediğinden ince bir alt malzeme sonsuz bir gövde gibi davranmayı bırakır. Kaynak bunların her biri için prob başına bir değer verir: F1’de 7 mm, N1’de 5 mm çapında asgari alan; F1’de 1,5 mm ve N1’de 3 mm dışbükey asgari yarıçap; çelikte 0,5 mm ve alüminyumda 0,3 mm asgari alt malzeme kalınlığı.

Bunların hiçbiri ihlal edildiğinde kendini duyurmaz. Rakam yalnızca kayar, ve kayması ince bir kaplamayı kabul edilebilir gösterecek yöndedir. Bu yüzden koşullar bir okuma yanlış göründükten sonra değil prob seçilmeden önce parçaya karşı kontrol edilir.

Ölçüm sınırları ve seçim değerlendirmeleri

Kaynağın rakamları üç yerde çelişiyor ve üçü de çözülmeden taşındı. Asgari alt malzeme kalınlığı ayrık problar ile bütünleşik modelde farklı. Gövde ölçüleri seri boyunca dört biçimde veriliyor. Gösterme hatası üç farklı temelle ifade ediliyor ve bu üçü bir çelişki değil kalibrasyon usulü farkı oluyor; ama bu, ancak her rakamın ait olduğu usul yanına yazıldığı sürece böyle okunur.

Bir sınır da kaynakta söylenmeyip ima edileni. Kaplama türlerini - boya, kaplama, toz boya, anodizma, filmler - yönteme eşleştirmeden listeliyor; çoğu doğrudan bir iş, olmayanlar ise tam da yanlış gidenler: ferromanyetik bir alt malzemede manyetik bir katman, ya da iletken bir alt malzeme üstünde iletken bir katman. Bir kaplama ne açıkça manyetik ne açıkça manyetik olmayan ise, talepte bunu söylemek işi çözen şeydir.

Sipariş

Cevabı sabitleyen kalemler şunlardır: alt malzemenin cinsi ve kalitesi, kalınlığı ile en küçük yarıçapı ve en dar alanı; çünkü probu bunlar belirler. Kaplama malzemesi ve nasıl uygulandığı, ve herhangi bir katmanın manyetik olup olmadığı; beklenen kalınlık ve tolerans bandı; çelik ve alüminyum parçaların ikisinin birden muayene edilip edilmeyeceği, ki bu tek yöntemli bir cihaz ile ikisini taşıyan cihaz arasında karar verir; kabul kriterlerinin parça başına kaç okuma istediği; ve okumaların kaydedilip kaydedilmeyeceği, dışa aktarılıp aktarılmayacağı ya da basılıp basılmayacağı. Parça küçük ya da eğriyse geometri probu belirler; bu yüzden kaba bir kroki yazılı bir tariften daha çok eder. Miktar, varış limanı ve gereken teslim tarihi talebi tamamlar.